
Σε κατάσταση συναγερμού παραμένει η Γαλλία, με τον πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν να μιλά πάντα για την προτεραιότητα που πρέπει να δοθεί στην “επιστροφή στην ομαλότητα μέσω αποφασιστικότητας”. Στην πράξη αυτό σημαίνει, με βάση τα όσα έχει ανακοινώσει τόσο ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνού όσο και ο υπουργός Εσωτερικών, Λοράν Νουνιέζ, τη λήψη πρωτοφανών μέτρων ασφαλείας, που πολλοί τα κρίνουν σκόπιμα, λόγω της περίστασης, άλλοι όμως τα βλέπουν ως απόδειξη ότι το κράτος βρίσκεται πια σε “πόλεμο με τους πολίτες του”.
Μονιμοποιούνται τα έκτακτα μέτρα
Οι νυχτερινές απαγορεύσεις θα παραταθούν σε κρίσιμες περιοχές μέχρι και το τέλος της εβδομάδας, καθώς και αυτό το Σαββατοκύριακο αναμένεται νέος γύρος πανεθνικών κινητοποιήσεων. Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να απαγορευτούν πλήρως οι συγκεντρώσεις σε κεντρικά σημεία του Παρισιού και των άλλων γαλλικών μεγαλουπόλεων, όπως είναι οι ιστορικές πλατείες, αλλά και κοντά στο Μέγαρο των Ηλυσίων και στην Εθνοσυνέλευση.
Παράλληλα ανακοινώθηκε ότι κρίσιμα κτήρια και υποδομές θα φυλάσσονται από ειδικές αντιτρομοκρατικές δυνάμεις του στρατού, ένα σενάριο που επικρίνεται από κάποιους ως ανάρμοστο των δημοκρατικών παραδόσεων της Γαλλίας, που δίνει τροφή σε δυστοπικά σενάρια για το μέλλον και με το πολιτικό τοπίο σε αναβρασμό.
Κάποιοι συντηρητικοί πολιτικοί πρότειναν επίσης το μπλοκάρισμα των κοινωνικών δικτύων στο ίντερνετ σε περιπτώσεις που ξεσπούν ταραχές.
Το προφίλ των ταραξιών
Πολλές συζητήσεις έχει προκαλέσει και η εύκολη καταδίκη των ταραξιών, ειδικά εκείνων που προέβησαν σε λεηλασίες και καταστροφές από τον πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος έκανε λόγο για “ακροαριστερούς”. Αυτή τη μάλλον απλουστευτική ερμηνεία έδειξε να μην υιοθετεί η αρμόδια εισαγγελέας Λορ Μπεκό, η οποία ερευνά τα συμβάντα και δηλώνει ότι είναι νωρίς για πρόωρες γενικεύσεις. Μπορεί ο ένας συλληφθείς στη Λιμόζ για τον εμπρησμό του δημαρχείου να τοποθετείται στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ωστόσο το εύρος των καταστροφών και η μανία πολλών διαδηλωτών υποδηλώνει ότι επρόκειτο για ομάδες με εντελώς διαφορετικό υπόβαθρο.
Η εκτίμηση είναι δηλαδή ότι πράγματι οι συγκρούσεις κατά την διάρκεια της ημέρας με την αστυνομία αφορούσαν μέλη του αποκαλούμενου ακροαριστερού χώρου, για τις οποίες πάντως η Ανυπόταχτη Γαλλία του Μελανσόν ρίχνει τις ευθύνες στην αστυνομία, αλλά οι τυφλές καταστροφές και οι λεηλασίες έγιναν από άτομα που βγήκαν στους δρόμους κατά τη διάρκεια της νύχτας με αυτόν ακριβώς τον σκοπό και χωρίς πολιτικό υπόβαθρο.
Σύμφωνα μάλιστα με την Μπεκό, αλλά και με παρατηρήσεις δημοσιογράφων πολλοί ήρθαν από τις απογευματινές ώρες στο Παρίσι από τα προάστια, προφανώς ενημερωμένοι μέσω διαδικτύου ότι υπήρχε ένα τέτοιο “σχέδιο”. Σε ό,τι αφορά τους χιλιάδες συλληφθέντες καταρχάς οδηγούνται στη Δικαιοσύνη τα “ελαφρύτερα περιστατικά”. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ζεράλντ Νταρμανέν ανακοίνωσε ότι έχουν γίνει περίπου 2.500 συλλήψεις, που στο 95% αφορούν άνδρες και στο 70% ανηλίκους, αλλά υπάρχουν και ανήλικα παιδιά ακόμα και 13 ετών.
Σε ό,τι αφορά τη θεωρία που ασπάστηκαν πολλοί, ανάμεσά τους και ο Ντόναλντ Τραμπ περί “ξένων” που προκάλεσαν το χάος, ο υπουργός διευκρίνισε ότι ανάμεσα στους συλληφθέντες υπάρχουν όλες οι κατηγορίες: Γάλλοι πολίτες, ορισμένοι με μεταναστευτικό υπόβαθρο, αλλά και μετανάστες χωρίς υπηκοότητα. Δεν υπάρχει δηλαδή ένα και μοναδικό “προφίλ” των συλληφθέντων. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για νέους ανθρώπους που προέρχονται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και όπως επισημαίνει και η αριστερή αντιπολίτευση πολλοί από αυτούς αισθάνονται ότι η επίσημη Γαλλία τους έχει σπρώξει στο περιθώριο και τους αγνοεί σκόπιμα. Σε συνοικίες όπως το Σαιν Ντενί και η Ναντέρ, τρομάζουν τα ποσοστά εκείνων που ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας.
Συρρίκνωση του Κέντρου
Αλλά ακόμα και κεντρώοι δημοσιογράφοι και αναλυτές κατηγορούν τον πρόεδρο Μακρόν ότι για μια ακόμα φορά δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση να ασχοληθεί με τα πραγματικά κοινωνικά αίτια των ταραχών και περιορίζεται μόνο σε ζητήματα “νόμου και τάξης”.
Σε αυτόν τον τομέα εστιάζεται και η κριτική της Ακροδεξιάς. Η Μαρίν Λε Πεν εξέπεμψε το δικό της “διάγγελμα” την Κυριακή το βράδυ πριν από τον Μακρόν, με βιντεοσκοπημένο μήνυμα και με φόντο τη γαλλική σημαία. Εμφανίστηκε ως η πραγματική “εγγυήτρια της τάξης” και καταφέρθηκε κατά των ανοικτών συνόρων και των μεταναστών. Στο στόχαστρό της βρέθηκε και η Αριστερά, κάτι που για πολλούς αναλυτές δεν είναι καθόλου τυχαίο. Με βάση τη σημερινή κατάσταση και τη “συμπίεση” του χώρου του Κέντρου, πολλοί προβλέπουν ότι η τελική μάχη των προεδρικών εκλογών του 2027 θα δοθεί ανάμεσα σε αυτή και τον Μελανσόν. Πηγές: ARD, ZDF
-: Deutsche Welle


