Το τουρκικό drone Bayraktar TB3 απονηώθηκε από το αεροπλανοφόρο TCG ANADOLU, πραγματοποιώντας με επιτυχία την πρώτη του επιχειρησιακή επίδειξη στο εξωτερικό στο πλαίσιο της άσκησης Steadfast Dart 2026 του ΝΑΤΟ. Ήταν η πρώτη φορά που αεροπλανοφόρο με drones χρησιμοποιήθηκε σε άσκηση του ΝΑΤΟ.
Του Χρήστου Μαζανίτη
Το Σαββατοκύριακο ήταν ιστορικό για το ΝΑΤΟ και τον τρόπο που πλέον δρα στις ναυτικές επιχειρήσεις.
Κατά τη ναυτική φάση της άσκησης Steadfast Dart 2026 το Bayraktar TB3 , το οποίο απονηώθηκε αυτόνομα από τον σύντομο διάδρομο του TCG ANADOLU, χρησιμοποίησε διπλή ομοβροντία πυρομαχικών MAM-L για να καταστρέψει στόχους επιφανείας με εξαιρετική ακρίβεια.
Η Τουρκία έγραψε ιστορία με το Bayraktar TB3 να είναι το πρώτο και μοναδικό UAV στον κόσμο ικανό να επιχειρεί από πλοία με μικρούς διαδρόμους. Προσνηώθηκε με ασφάλεια στο πλοίο μετά από επιτυχημένες βολές.
Η Baykar, η εταιρεία κατασκευής των drones που ανήκει στον γαμπρό του Ερντογάν, έχει στέψει την επιτυχία της στον επιχειρησιακό τομέα με εντυπωσιακά οικονομικά στοιχεία, σπάζοντας κάθε ρεκόρ το 2025 με όγκο εξαγωγών 2,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η εταιρεία, η οποία παράγει το 90% των εσόδων της από τις εξαγωγές, διατηρεί τον τίτλο της ως η μεγαλύτερη εταιρεία UAV στον κόσμο υπογράφοντας συμβάσεις με 36 χώρες για το Bayraktar TB2 και 16 χώρες για το AKINCI TİHA, για συνολικά 37 χώρες.
Αν και δεν πρόκειται για ένα κλασικό αεροπλανοφόρο τύπου ΗΠΑ, η επικινδυνότητά του για την Ελλάδα εστιάζεται στους εξής άξονες:
- Προβολή Ισχύος μακριά από τις Ακτές
- Το Δόγμα “Drone Carrier”
- Υβριδικές και Αποβατικές Επιχειρήσεις
Μέχρι σήμερα, η τουρκική αεροπορία βασιζόταν σε βάσεις στην Ανατολία και τα μικρασιατικά παράλια. Το Anadolu επιτρέπει στην Τουρκία να μεταφέρει αεροπορική ισχύ (μέσω UAVs) στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, σε περιοχές δηλαδή που είναι μακριά από τα ελληνικά αεροδρόμια. Αυτό αμφισβητεί τον έλεγχο των θαλασσίων ζωνών (ΑΟΖ) από την Ελλάδα και προτάσσει επί του πεδίου το ανυπόστατο και αλυτρωτικό δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”.
Το Anadolu είναι το πρώτο πλοίο στον κόσμο που σχεδιάστηκε να λειτουργεί ως μητέρα-σκάφος για drones. Μέχρι στιγμής επιχειρούν δύο τύποι:
- Bayraktar TB3: Διαθέτει αναδιπλούμενα φτερά και μπορεί να απογειώνεται από τον μικρό διάδρομο του πλοίου. Μπορεί να εκτελεί συνεχείς περιπολίες, στοχοποίηση πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού και προσβολές ακριβείας.
- Kızılelma: Το μη επανδρωμένο αεριωθούμενο (jet) που αναπτύσσεται, στοχεύει να προσφέρει δυνατότητες αερομαχίας και κρούσης που πλησιάζουν αυτές των συμβατικών μαχητικών.
Ως πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων, το Anadolu μπορεί να μεταφέρει:
- Ένα ολόκληρο τάγμα πεζοναυτών.
- Δεκάδες άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα.
- Τα επίσης τουρκικής κατασκευής επιθετικά ελικόπτερα T129 ATAK για υποστήριξη.
Πόσο απειλεί την Ελλάδα;
Σε ένα σενάριο κρίσης σε κάποιο ελληνικό νησί, η ικανότητα του πλοίου να λειτουργεί ως κινητή βάση επιχειρήσεων δυσκολεύει την ελληνική άμυνα, καθώς το Πολεμικό Ναυτικό θα πρέπει να δεσμεύσει σημαντικές δυνάμεις (υποβρύχια, φρεγάτες) μόνο και μόνο για να το εντοπίσει και να το εξουδετερώσει.
Στον αντίποδα, και το τουρκικό πολεμικό ναυτικό θα πρέπει να δεσμεύσει σημαντικές μονάδες για την υποστήριξή του και κυρίως για την προστασία του από τα ελληνικά μαχητικά, όπως τα Rafale ή τα Mirafe και τα F-16 Viper.
Η μαζική χρήση φθηνών UAVs από το κατάστρωμα του Anadolu μπορεί να προκαλέσει “κορεσμό” στα ραντάρ και τα αντιαεροπορικά συστήματα των ελληνικών νησιών ή πλοίων. Αν η αεράμυνα αναγκαστεί να καταναλώσει ακριβούς πυραύλους για να καταρρίψει φθηνά drones, μένει εκτεθειμένη σε επόμενα κύματα επίθεσης.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Anadolu δεν είναι “αήττητο”.
Λόγω του μεγέθους του, είναι ένας εύκολος στόχος για:
- Τα ελληνικά υποβρύχια Type 214 (κλάση Παπανικολής).
- Τους πυραύλους Exocet των παράκτιων συστοιχιών, των φρεγατών και των Mirage.
- Τις νέες φρεγάτες FDI Belharra με τους πυραύλους Aster 30.
Εν κατακλείδι, η επικινδυνότητα δεν έγκειται στην επιβιωσιμότητα του ίδιου του πλοίου σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, αλλά στην ικανότητά του να δημιουργεί τετελεσμένα σε περιόδους έντασης ή “γκρίζων ζωνών” μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα.
