Σχέδιο “εξάγωνης συμμαχίας” που εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό αποδίδει στον Μπενιαμίν Νετανιάχου η τουρκική εφημερίδα Hürriyet, εκτιμώντας ότι πίσω από τον νέο άξονα στον οποίο μετέχουν Ελλάδα, Ισραήλ και Ινδία κρύβεται ως βασικός γεωπολιτικός στόχος η Τουρκία.
Σε άρθρο του αρθρογράφου Γκιοκτσέ Αϊτούλου, με αφορμή τη δημόσια αναφορά του Ισραηλινού πρωθυπουργού σε μια “Συμμαχία Εξάγωνο” λίγο πριν από επίσκεψη του Ναρέντρα Μόντι, περιγράφεται ένα πλέγμα συνεργασιών που, όπως υποστηρίζεται, “δένει” από την Αθήνα και τη Λευκωσία μέχρι το Νέο Δελχί, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Καζακστάν και το Κέρας της Αφρικής.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Νετανιάχου εμφανίζει δημοσίως τη συγκεκριμένη αρχιτεκτονική ασφάλειας ως ανάχωμα απέναντι σε έναν “ριζοσπαστικό σιιτικό άξονα” αλλά και έναν αναδυόμενο “ριζοσπαστικό σουνιτικό άξονα”. Ωστόσο, ο Τούρκος αρθρογράφος σημειώνει ότι η σύνθεση των χωρών που κατονομάζει ή υπαινίσσεται ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μεταξύ αυτών Ινδία, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία μαζί με ορισμένα αραβικά, αφρικανικά και ασιατικά κράτη, δεν ταιριάζει γεωγραφικά με την αιτιολογία που δίνεται, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο πραγματικός αντίπαλος που έχει στο μυαλό του είναι η Άγκυρα.
Η Hürriyet εντάσσει στον ίδιο γεωπολιτικό καμβά τις τελευταίες κινήσεις προσέγγισης Ινδίας–Ελλάδας–Ισραήλ. Υπενθυμίζει τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ ΕΕ και Ινδίας, τη σύσταση δύο νέων ελληνικών εμπορικών προξενείων στην Ινδία και την πρόσφατη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Νέο Δελχί, επισημαίνοντας ότι η Ινδία, που αναβαθμίζεται σε παγκόσμια δύναμη, έχει έρθει πολύ πιο κοντά σε Αθήνα και Τελ Αβίβ τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά. Στο ίδιο πλαίσιο, καταγράφεται η στροφή της κυβέρνησης Μόντι μακριά από την παραδοσιακά φιλοπαλαιστινιακή γραμμή της Ινδίας, με παράλληλη ενίσχυση των συνεργασιών σε άμυνα, τεχνολογία και εμπόριο με το Ισραήλ, γεγονός που έχει προκαλέσει και αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Κεντρικό ρόλο αποδίδει η τουρκική εφημερίδα και στον τριμερή άξονα Ελλάδας–Ισραήλ–Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Θυμίζει την τριμερή συνάντηση των ηγετών τον Δεκέμβριο στην Ιερουσαλήμ, όπου ενεργειακά και διασυνδετικά έργα συνδέθηκαν με τον οικονομικό διάδρομο Ινδία–Μέση Ανατολή–Ευρώπη (IMEC), και υποστηρίζει ότι η ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση δεν αφορά μόνο τις θαλάσσιες ζώνες, αλλά μια ευρύτερη στρατηγική σύμπλευση. Η Hürriyet στέκεται ιδιαίτερα στη συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών, αναφέροντας την έγκριση προμήθειας 36 ισραηλινών εκτοξευτών πυραύλων PULS ύψους 650 εκατ. ευρώ για την Ελλάδα και τον στόχο συνολικών αμυντικών δαπανών 28 δισ. ευρώ σε ορίζοντα δεκαετίας, καθώς και την εκπαίδευση Ελλήνων πιλότων σε κέντρο που λειτουργεί το Ισραήλ στην Καλαμάτα.
Ως αφρικανικό “κομμάτι του παζλ” η Hürriyet κατονομάζει de facto το Somaliland, σημειώνοντας ότι η αναγνώρισή του από το Ισραήλ το φέρνει σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία στο Κέρας της Αφρικής. Η Άγκυρα διατηρεί στενή στρατιωτική και οικονομική σχέση με τη Σομαλία και έχει υπογράψει πρόσφατα συμφωνία-πλαίσιο άμυνας και συνεργασίας, ενώ ετοιμάζεται να στείλει το γεωτρύπανο “Τσαγρί Μπέη” για έρευνες στα ανοικτά της χώρας, εξέλιξη που η εφημερίδα συνδέει ευθέως με την ισραηλινή κίνηση προς το Somaliland. Για τον αραβικό κρίκο του σχήματος “εξάγωνης συμμαχίας” φωτογραφίζονται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ για το ασιατικό σκέλος γίνεται αναφορά στο Καζακστάν, το οποίο αναζητεί τρόπους απεξάρτησης από τη ρωσική επιρροή και έχει ευθυγραμμιστεί στενότερα με ΗΠΑ και Ισραήλ.
Το άρθρο παραθέτει και αποσπάσματα ανάλυσης του Seth J. Frantzman στην Jerusalem Post, σύμφωνα με την οποία η βελτίωση των σχέσεων της Τουρκίας με περιφερειακούς παίκτες μετά το 2019, αλλά και ο ρόλος της στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας, έχουν “αλλάξει το παιχνίδι” στην περιοχή. Όπως αναφέρεται, η Άγκυρα επιχειρεί πλέον να εμφανιστεί ως δύναμη σταθερότητας, την ώρα που το Ισραήλ φέρεται –στην τουρκική ανάγνωση– να λειτουργεί ως παράγοντας κλιμάκωσης κρίσεων. Στο συμπέρασμά του ο Γκιοκτσέ Αϊτούλου υποστηρίζει ότι η ρητορική περί “Εξάγωνη Συμμαχίας” αποτελεί ουσιαστικά απάντηση του Νετανιάχου στις νέες ισορροπίες που διαμορφώνει η Τουρκία, παρουσιάζοντας την εξάγωνη συμμαχία ως εργαλείο περιορισμού της επιρροής της από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την Ινδία και την Αφρική.
