Την ανάγκη ενός “άλματος της Ευρώπης προς τα εμπρός σε ζητήματα κυριαρχίας και οικονομικής ανεξαρτησίας” υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα Liberation ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας Χοσέ Μανουέλ Άλμπαρες.
Αναφερόμενος στις αμερικανικές αιτιάσεις ως προς την στάση της χώρας του στο ζήτημα του Ιράν και ειδικότερα σε σχέση με την χρήση του ισπανικού εναέριου χώρου και των αμερικανικών βάσεων στο νότο της Ισπανίας ο Άλμπαρες σημειώνει:
“Διαθέτουμε δύο βάσεις κοινής χρήσης με τις ΗΠΑ, υπό ισπανική κυριαρχία, που διέπονται από διμερή συμφωνία και εντάσσονται στο πλαίσιο του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Συνεπώς, οι εν λόγω βάσεις μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνο με σεβασμό προς τον Χάρτη. Η θέση της Ισπανίας είναι σαφής: δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτε που θα μπορούσε να ενθαρρύνει κλιμάκωση της σύγκρουσης”.
Σε ό,τι αφορά τις αμερικανικές αιτιάσεις περί ανεπαρκών αμυντικών δαπανών της Ισπανίας, ο Ισπανός ΥΠΕΞ, αφού επισημάνει πως δεν τίθεται θέμα περαιτέρω αύξησης τους, αναφέρει: “Η δέσμευσή μας στην παγκόσμια ασφάλεια είναι αδιαμφισβήτητη στη συζήτηση για τις στρατιωτικές δαπάνες. Εξασφαλίζουμε την παροχή των δυνατοτήτων που ζητά το ΝΑΤΟ, κάτι που αναγνώρισε πριν από λίγες ημέρες ο Γενικός Γραμματέας, Μαρκ Ρούτε.
Η συζήτηση για την ευρωατλαντική ασφάλεια, στην οποία πιστεύουμε ακράδαντα και της οποίας είμαστε αφοσιωμένη σύμμαχος, συνίσταται στην ανάλυση των απειλών που την επηρεάζουν, στον καθορισμό των αναγκαίων δυνατοτήτων για την αντιμετώπισή τους και, στη συνέχεια, στην ποσοτικοποίησή τους. Για εμάς, οι δυνατότητες που ζητά το ΝΑΤΟ, τις οποίες θα παράσχουμε χωρίς καμία αμφιβολία, αντιστοιχούν σήμερα στο 2,1% του ΑΕΠ μας. Η Ισπανία είναι μία από τις χώρες που επενδύουν περισσότερο σε αυτή τη δέσμευση και στην απτή ασφάλεια”.
Απαντώντας στο ερώτημα αν η Ισπανία είναι “η χώρα που αντιστέκεται στον Τραμπ” ο Άλμπαρες δηλώνει ότι “δεν ασκούμε εξωτερική πολιτική εναντίον κανενός, ούτε σε αντιπαράθεση με οποιονδήποτε. Η εξωτερική μας πολιτική βασίζεται σε ένα όραμα για το μέλλον, για ειρήνη και ελπίδα. Ωστόσο, το παράδοξο της εποχής μας είναι ότι ο πόλεμος εξαπλώνεται. Για ορισμένες χώρες, ο πόλεμος έχει καταστεί όχι ένα από τα μέσα της εξωτερικής πολιτικής, αλλά η ίδια η εξωτερική τους πολιτική. Το διαπιστώνουμε στην περίπτωση που αφορά (σ.σ. τον πόλεμο) σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή”.
Αναφερόμενος στη συνέχεια στο ζήτημα των σχέσεων της χώρας του με το Ισραήλ ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας δηλώνει:
“Αναγνωρίζουμε την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ, το οποίο έχει δικαίωμα να ζει εν ειρήνη και ασφάλεια, όπως όλοι οι λαοί και όλα τα κράτη της Μέσης Ανατολής. Ο παλαιστινιακός λαός έχει ακριβώς το ίδιο δικαίωμα σε ένα κράτος ειρηνικό, υπό ενιαία εθνική αρχή, που θα καλύπτει τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, συνδεδεμένες με διάδρομο που θα διασφαλίζει εδαφική συνέχεια, με πρόσβαση στη θάλασσα και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Η υπεράσπιση της λύσης των δύο κρατών είναι προς όφελος του ίδιου του κράτους του Ισραήλ. Ένα παλαιστινιακό κράτος που θα συνυπάρχει ειρηνικά με το Ισραήλ συμβάλλει στην ασφάλεια των Ισραηλινών πολιτών. Η ασφάλεια δεν διασφαλίζεται ποτέ αποκλειστικά με στρατιωτικά μέσα”.
Τέλος ερωτηθείς για το ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η Ισπανία αναφορικά με το μέλλον της Κούβας και της Βενεζουέλας ο ισπανός υπουργός δηλώνει τα εξής:
“Διατηρώ τακτικές επαφές με τις δύο χώρες, καθώς και με άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής που ενδιαφέρονται για το θέμα, αλλά και με τις ΗΠΑ. Όλες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής είναι αδελφές της Ισπανίας. Αισθανόμαστε ότι μας αφορά η κατάσταση. Όσον αφορά τη Βενεζουέλα, διαπιστώνουμε ότι η μεταβατική πρόεδρος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα. Ζητούμε εδώ και καιρό από την κυβέρνηση την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και την υιοθέτηση νόμου αμνηστίας. Πρόκειται για θετικές εξελίξεις και πρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειες για την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων και τη δημιουργία των συνθηκών που θα επιτρέψουν σε όσους ζουν εκτός Βενεζουέλας, παρά τη θέλησή τους, να επιστρέψουν, εφόσον το επιθυμούν. 240.000 Βενεζουελάνοι, εκ των οποίων 40.000 παιδιά, ζουν σήμερα στην Ισπανία χάρη στην αλληλεγγύη της ισπανικής κυβέρνησης.
Για εμάς, η λύση δεν μπορεί να είναι παρά δημοκρατική και αυθεντικά βενεζουελάνικη. Μόνο ο λαός της Βενεζουέλας μπορεί να αποφασίσει για το μέλλον της χώρας του, συμπεριλαμβανομένης της τύχης των φυσικών της πόρων, που αποτελούν μέρος της κυριαρχίας της. Επιθυμούμε, επίσης, ο λαός της Κούβας να είναι ο μόνος που θα αποφασίσει για το μέλλον της χώρας του. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό φέτος, καθώς η Ισπανία ασκεί την εκ περιτροπής γραμματεία της Ιβηροαμερικανικής Κοινότητας Εθνών και η σύνοδος κορυφής των ιβηροαμερικανικών χωρών θα πραγματοποιηθεί εδώ, στη Μαδρίτη, στις 4 -5 Νοεμβρίου”.
Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ
