Μετά την περσινή «ψυχρολουσία» όπου επί της ουσίας έμειναν εκτός αφηγήματος, οι ΜμΕ ετοιμάζονται για την φετινή ΔΕΘ με εξαιρετικά συγκρατημένη αισιοδοξία, για το αν θα εισπράξουν συγκεκριμένες προτάσεις-λύσεις για τα χρονίζοντα και καίριας σημασίας προβλήματα που αντιμετωπίζουν ή απλώς εξαγγελίες.
Ειδικά, δε, μετά από μία μακρά περίοδο κατά την οποία δίνουν τη μάχη με τα υψηλά κόστη και την έλλειψη ρευστότητας, με τις πωλήσεις τους να φυλλορρούν.
ΜμΕ vs αγοραστική δύναμη
Οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τη βιωσιμοτητά τους ουκ ολίγες φορές τα τελευταία χρόνια, δίνουν έναν πολυμέτωπο αγώνα πρωτίστως για να κρατηθούν στην αγορά και δευτερευόντως για να θέσουν τις βάσεις για περαιτέρω ανάπτυξη.
Κατ’ αρχ’ας παρά την προσπάθεια, όσων πωλούν απευθείας στον τελικό καταναλωτή, να προσφέρουν όσο το δυνατόν ανταγωνιστικές τιμές και ποιοτικές υπηρεσίες «σκοντάφτουν» στις ασφυκτικές οικονομικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά. Προς τούτο είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΙΟΒΕ το ποσοστό των καταναλωτών που δηλώνουν πως «μόλις τα βγάζουν πέρα» φτάνει στο 58%.
Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και στις φετινές θερινές εκπτώσεις 6 στις 10 εμπορικές επιχειρήσεις είδαν χαμηλότερο τζίρο και μόλις 1 στις δέκα αύξηση. Και η όποια άνοδος πωλήσεων εξανεμίζεται από τα αυξημένα κόστη. Συν, το γεγονός ότι παρατηρείται συνεχώς μετατόπιση τζίρου προς τα μεγάλα καταστήματα-αλυσίδες.
Επιπλέον, όσες εναπόθεταν κάποιες ελπίδες στην αυξημένη τουριστική κίνηση, μάλλον διαψεύστηκαν όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, αφού η ακρίβεια επηρεάζει και τους ξένους επισκέπτες στη χώρα μας. Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, πως η μέση δαπάνη ανά ταξίδι τον Ιούνιο μειώθηκε κατά 6,2% και κατά 0,6% στο εξάμηνο.
Ο βραχνάς του λειτουργικού κόστους
Το δεύτερο «μέτωπο» για τις ΜμΕ σχετίζεται με το αυξημένο λειτουργικό κόστος, τη φορολογική επιβάρυνση, τη γραφειοκρατία, τη δυσκολία πρόσβασης σε χρηματοδότηση και τη έλλειψη κατάλληλου ανθρώπινου δυναμικού. Στοιχεία που συνθέτουν ένα περιβάλλον που περιορίζει την ανταγωνιστικότητα και τις αναπτυξιακές δυνατότητες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Άλλωστε όπως αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα του ΒΕΑ το 65% των ΜμΕ θεωρεί ότι το ενεργειακό κόστος επηρεάζει καθοριστικά τη βιωσιμότητα της επιχείρησής του, ενώ το 74% δηλώνει ότι η γραφειοκρατία επηρεάζει σημαντικά ή πολύ σημαντικά την καθημερινή λειτουργία τους.
Πιέσεων συνέχεια…
Επιπλέον, έχουν να αντιμετωπίσουν και τον ανταγωνισμό κατά κανόνα από τις ασιατικές πλατφόρμες. Όπως είχε δηλώσει στον ΟΤ ο αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Μάκης Σαββίδης, αυτός ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην αύξηση των λουκέτων σε εμπορικές επιχειρήσεις.
«Το τρίτο τρίμηνο του 2025 η Ελλάδα ήταν πρώτη στην αύξηση των λουκέτων μικρών επιχειρήσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat», είχε αναφέρει.
Τα αιτήματά τους
Ήδη οι θεσμικοί φορείς της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας έχουν καταθέσει εδώ και ημέρες τα υπομνήματά τους προς την κυβέρνηση ενόψει της ΔΕΘ με τα βασικά αιτήματα και τις προτάσεις τους, ευελπιστώντας ότι θα εισακουστούν.
Σε γενικές γραμμές ως βασικές προτεραιότητες θέτουν τις μόνιμες φορολογικές ελαφρύνσεις για τις επιχειρήσεις, τον περιορισμό των ασφαλιστικών εισφορών, τη βελτίωση της πρόσβασης στη χρηματοδότηση και ενίσχυση της ρευστότητας, την αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους και την εξάλειψη της γραφειοκρατίας.
Επιπλέον, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και καταπολέμηση αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και κίνητρα για επενδύσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε τεχνολογία και καινοτομία.
Δύναμη 145 δισ. ευρώ
Οι ΜμΕ δεν απλώς υπολογίσιμο μέγεθος, αλλά αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας όπως είθισται να τις χαρακτηρίζουν. Στην Ελλάδα, με βάση τα στοιχεία έρευνας της ΕΤΕ, οι σχεδόν 890.000 ΜμΕ συνεισφέρουν ετήσιο κύκλο εργασιών της τάξης των 145 δισ. ευρώ.
Τα 4/5 των ΜμΕ αντιστοιχούν σε ατομικές επιχειρήσεις, οι οποίες καλύπτουν αντίστοιχο μερίδιο στο σύνολο του εγχώριου εταιρικού τομέα (έναντι μόλις ½ του εταιρικού τομέα στην Ευρώπη).
Αν και σε αριθμό υπερτερούν οι ατομικές επιχειρήσεις, το μεγαλύτερο μερίδιο του κύκλου εργασιών (της τάξης του 60%) παράγεται από εταιρείες διάφορων νομικών μορφών (ΑΕ, ΟΕ, ΕΕ, ΕΠΕ κτλ.).
To «στήριγμα» της Ευρώπης
Οι ΜμΕ δεν αποτελούν ραχοκοκαλιά μόνον στην Ελλάδα, αλλά βασικό πυλώνα της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως αναφέρει η Alpha Bank στο πρόσφατο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων, οι ΜμΕ αντιπροσωπεύουν το 99,8% του συνόλου των επιχειρήσεων, το 63,7% της απασχόλησης και το 51,7% της συνολικής προστιθέμενης αξίας στην οικονομία της ΕΕ το 2025.
Η επιχειρηματική βάση της Ευρώπης, επισημαίνει, εξακολουθεί να στηρίζεται στις μικρές μονάδες, καθώς οι πολύ μικρές επιχειρήσεις (με λιγότερους από 10 εργαζόμενους) αποτελούν το 94,5% του συνόλου των επιχειρήσεων, απασχολούν το 30,4% των εργαζομένων και παράγουν το 20,5% της συνολικής προστιθέμενης αξίας.
Παράλληλα, εμφανίζονται ως η πιο δυναμική κατηγορία επιχειρήσεων, καταγράφοντας υψηλότερους ρυθμούς αύξησης της προστιθέμενης αξίας σε σχέση με τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις κατά την περίοδο 2021-2026.
Η πραγματική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία τους αυξήθηκε κατά 2,5%, ανακάμπτοντας μετά τη μικρή υποχώρηση που είχε καταγραφεί το 2024.
Παράλληλα, ο αριθμός των ΜΜΕ αυξήθηκε κατά 1,8% το 2025, με την άνοδο να προέρχεται κυρίως από τις πολύ μικρές επιχειρήσεις. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι ΜμΕ εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό μηχανισμό δημιουργίας νέας επιχειρηματικής δραστηριότητας και θέσεων εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι ΜμΕ κυριαρχούν κυρίως σε κλάδους έντασης εργασίας, ενώ διαδραματίζουν συγκριτικά μικρότερο ρόλο σε κλάδους έντασης κεφαλαίου
ή υψηλής ρυθμιστικής έντασης, όπως οι ενεργοβόρες βιομηχανίες και η υγεία. Ειδικότερα, κυριαρχούν στις κατασκευές, όπου παράγουν το 72% της συνολικής πραγματικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας (ΑΠΑ), στον τουρισμό (65%), στην κλωστοϋφαντουργία (60%), στο λιανικό εμπόριο (59%), καθώς και στο οικοσύστημα εγγύτητας, κοινωνικής οικονομίας και πολιτικής προστασίας (59%).
