Τράπεζες και οικονομικό επιτελείο προσπαθούν να βρουν λύση για τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο. “Είμαστε πολύ κοντά στο να παρουσιάσουμε το σχέδιό μας”, τονίζουν κύκλοι του οικονομικού επιτελείου.
Σε ανοικτή γραμμή εξακολουθούν να βρίσκονται οι διοικήσεις των τραπεζών με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης σε μια κοινή προσπάθεια εξεύρεσης κοινά αποδεκτής λύσης για τους χιλιάδες δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο με οφειλές που ανέρχονται στα 4,5 δις. ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο αφορούν περίπου 70.000 δανειολήπτες και 200.000 οικογένειες αν συνυπολογιστούν οι συνοφειλέτες και εγγυήτες.
Υψηλόβαθμες τραπεζικές πηγές τονίζουν επί του θέματος ότι «όλο αυτό το διάστημα οι τράπεζες βρίσκονται σε ανοικτή γραμμή με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης προετοιμάζοντας στο θέμα των δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο». «Έχουμε πει ότι θα έρθει μια παρέμβαση ούτως ώστε αυτοί οι άνθρωποι να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές τις δανειακές ανάγκες που απορρέουν λόγω του ελβετικού φράγκου», προσθέτουν.
«Είμαστε πολύ κοντά στο να παρουσιάσουμε το σχέδιό μας λαμβάνοντας υπόψη μας τις ευρωπαϊκές ισορροπίες αλλά έχοντας μια ισορροπία μεταξύ του τραπεζικού συστήματος και των δανειοληπτών αλλά και μεταξύ των δανειοληπτών που είτε θέλουν να βρουν μία λύση είτε αυτών που έχουν πληρώσει τα εν λόγω δάνεια» τονίζουν από την πλευρά τους κύκλοι του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης.
Οι μέχρι σήμερα λύσεις
Υπενθυμίζεται ότι ως τώρα οι τράπεζες προτείνουν στους πελάτες τους – δανειολήπτες ελβετικού φράγκου δύο λύσεις:
1. Η πρώτη έχει να κάνει με την χρήση του εργαλείου του εξωδικαστικού μηχανισμού που έχει τεθεί τους τελευταίους μήνες σε εφαρμογή.
2. Η δεύτερη λύση που προσφέρεται δίνει τη δυνατότητα στους δανειολήπτες να μετατρέψουν το δάνειό τους από ελβετικό φράγκο σε ευρώ (με τη σημερινή ισοτιμία) με σταθερό επιτόκιο για τρία χρόνια. Αυτό σημαίνει πως ο δανειολήπτης θα πρέπει να πάρει πάνω του την «χασούρα» που προέκυψε λόγω της ισοτιμίας.
Οι τράπεζες και οι εταιρείες διαχείρισης έχουν προχωρήσει σε ρυθμίσεις των δανείων σε ελβετικό φράγκο, είτε διμερείς είτε μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού. Ωστόσο, οι δανειολήπτες βλέπουν το άληκτο κεφάλαιο να έχει διογκωθεί από την άνοδο της ισοτιμίας του νομίσματος και απειλούνται όχι απλώς με την απώλεια του σπιτιού τους, αλλά και με πλειστηριασμό της υπόλοιπης περιουσίας τους, αφού το προσημειωμένο ακίνητο δεν πρόκειται να καλύψει την εξαιρετικά διογκωμένη οφειλή του δανείου.
Υπενθυμίζεται ότι χιλιάδες Έλληνες είχαν λάβει στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο όταν τα επιτόκια ήταν χαμηλά και η ισοτιμία με τα εθνικά νομίσματα ευνοϊκή.
Η συνθήκη μετά το 2008 άλλαξε άρδην και προς το χειρότερο, με το ελβετικό νόμισμα να ανατιμάται κατακόρυφα, πλήττοντας βάναυσα του δανειολήπτες. Αυτό είχε ως συνέπεια οι οφειλές τους να αυξάνονται διαρκώς και πολλοί από τους δανειολήπτες έφτασαν να χρωστούν 70% περισσότερο από το αρχικό κεφάλαιο του δανείου.
Οι «ευρωπαϊκές» λύσεις
Μία από τις λύσεις που έχει δοθεί από άλλα ευρωπαϊκά κράτη και έχει προταθεί και από το Σύλλογό των Δανειοληπτών σε Ελβετικό Φράγκο είναι τα δάνεια να μετατραπούν σε ευρώ με την ισοτιμία της εκταμίευσης τους. Όταν είχαν υπογράφει πολλές από αυτές τις συμβάσεις , η ισοτιμία ευρώ / ελβετικού φράγκου ανερχόταν σε 1,6 και σήμερα βρίσκεται κοντά στο 0,94.
Η δεύτερη λύση που έχει προκύψει σε χώρες όπως στη Σλοβενία, στη Βουλγαρία είναι η ακύρωση της σύμβασης με αποτέλεσμα ο δανειολήπτης να έχει την υποχρέωση να αποπληρώσει μόνο το κεφάλαιο του εφόσον αφαιρεθούν τα χρήματα που έχει δώσει όλο αυτό το διάστημα.
Η τελευταία δικαστική εξέλιξη στο πεδίο των προσφυγών που έχουν κάνει οι δανειολήπτες του ελβετικού φράγκου είναι από το 2019, όταν ο Άρειος Πάγος απέρριψε το αίτημα των δανειοληπτών να υπολογίζονται τα ποσά των δόσεων που καλούνται να καταβάλλουν μηνιαίως σε ευρώ, με βάση την ισοτιμία ευρώ και ελβετικού φράγκου (1-1,67) που ίσχυε κατά τον χρόνο της εκταμίευσης του δανείου τους, ήτοι το 2006-2009, και όχι με βάση εκείνη που ισχύει κατά τον χρόνο καταβολής της εκάστοτε δόσης (σήμερα 1-0,94).
Σε τρεις χώρες μόνο (Πολωνία, Ουγγαρία, Κροατία) τα τοπικά δικαστήρια δικαίωσαν τους δανειολήπτες (περίπτωση Πολωνίας) ή οι κυβερνήσεις παρενέβησαν, θέτοντας πλαφόν στα επιτόκια και τις δόσεις ή δίνοντας τη δυνατότητα να μετατραπούν τα δάνεια στο τοπικό νόμισμα.
