Τουλάχιστον οι μισοί από τους βαλλιστικούς πυραύλους που εκτόξευσε το Ιράν εναντίον του Ισραήλ φέρουν κεφαλές με βόμβες διασποράς, όπως ανακοίνωσαν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF)
Ανταπόκριση από Τελ Αβίβ: Χρήστος Μαζανίτης
Περίπου το 50% των βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν εναντίον του Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν οπλισμένοι με κεφαλές βομβών διασποράς , σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων.
Οι κεφαλές των βομβών διασποράς σκόρπισαν αδιακρίτως δεκάδες υποπυρομαχικά, το καθένα με αρκετά κιλά εκρηκτικών, σε ακτίνα περίπου 10 χιλιομέτρων (6 μίλια).
Η αναχαίτιση τέτοιων πυραύλων ήταν αποτελεσματική αλλά δύσκολη, λένε στρατιωτικοί αξιωματούχοι, τονίζοντας ότι η αεράμυνα του Ισραήλ δεν είναι ερμητική.
Σύμφωνα με τη Διοίκηση Εσωτερικού Μετώπου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, τα πυραυλικά πυρά του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου στοχεύουν σε κατοικημένα κέντρα, μαζί με στρατιωτικές εγκαταστάσεις και βασικές υποδομές.
Οι επιθέσεις από το Ιράν τις τελευταίες ημέρες συνίσταντο σε έναν μόνο ή σε μικρό αριθμό πυραύλων κάθε φορά. Ο Ισραηλινός Στρατός εκτιμά ότι το Ιράν δυσκολεύεται να πραγματοποιήσει συντονισμένες, μεγαλύτερες επιδρομές εναντίον του Ισραήλ.
Χθες, δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν όταν μια βόμβα διασποράς χτύπησε ένα εργοτάξιο στο κεντρικό Ισραήλ. Ένα άλλο άτομο τραυματίστηκε σοβαρά σε άλλα σημεία του κεντρικού Ισραήλ, ενώ αναφέρθηκαν και αρκετές ακόμη περιοχές πρόσκρουσης που προκάλεσαν ζημιές.
Βόμβες διασποράς: Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα όπλα
Συνολικά 3 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις επιθέσεις σε κατοικημένες περιοχές στο Τελ Αβίβ, την Δευτέρα και την Τρίτη.
Οι βόμβες διασποράς (cluster munitions) αποτελούν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα όπλα στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η απάντηση στο αν είναι “απαγορευμένες” εξαρτάται από το ποια χώρα τις χρησιμοποιεί και ποια διεθνή συνθήκη έχει υπογράψει.
Υπάρχει μια διεθνής συνθήκη, η «Σύμβαση του Όσλο» του 2008, η οποία απαγορεύει πλήρως τη χρήση, παραγωγή, μεταφορά και αποθήκευση αυτών των όπλων. Πάνω από 120 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πλειονότητας των μελών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, καθώς και της Ελλάδας και της Κύπρου. Για αυτές τις χώρες, οι βόμβες διασποράς είναι παράνομες.
Σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το Ιράν, η Ρωσία, η Ουκρανία και η Κίνα, όμως, δεν την έχουν υπογράψει. Αυτές οι χώρες δεν δεσμεύονται από τη συγκεκριμένη σύμβαση και θεωρούν τα όπλα αυτά νόμιμα για τη δική τους στρατιωτική χρήση.
Η απαγόρευση βασίζεται σε δύο κύριους ανθρωπιστικούς λόγους.
Πρώτον, κατά την έκρηξη, διασκορπίζουν εκατοντάδες μικρότερα βομβίδια σε μια τεράστια έκταση (μέγεθος ποδοσφαιρικού γηπέδου), καθιστώντας αδύνατο τον διαχωρισμό στρατιωτών από αμάχους.
Δεύτερον, πολλά από τα μικρά βομβίδια (περίπου 5% έως 30%) δεν εκρήγνυνται αμέσως. Παραμένουν στο έδαφος για χρόνια σαν νάρκες κατά προσωπικού, σκοτώνοντας αμάχους και παιδιά πολύ μετά το τέλος των μαχών.
