H αγορά ακινήτων παραμένει ακριβή και απαιτητική και τα εισοδήματα των πολιτών δεν ακολουθούν την πορεία των τιμών.
Η κοινωνική αποδοχή της ανόδου των τιμών φαίνεται να έχει διαρραγεί, με την αγορά ακινήτων να αντιμετωπίζεται πλέον περισσότερο ως πρόβλημα προσβασιμότητας και λιγότερο ως οικονομική εξέλιξη. Μόλις το 31% συνολικά θεωρεί την άνοδο αναμενόμενη ή λογική, ενώ πάνω από τους μισούς (54%) τη χαρακτηρίζουν είτε παράλογη είτε «φούσκα».
Ωστόσο, κατάρρευση της αγοράς δεν αναμένεται. Το ερωτώμενο κοινό που περιλαμβάνει και επαγγελματίες του κλάδου των ακινήτων εξακολουθεί να βλέπει ανοδική πορεία στις τιμές αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει τα όρια της μέχρι σήμερα δυναμικής. Η αισιοδοξία παραμένει, όμως έχει μετατραπεί από ενθουσιασμό σε προσδοκία ήπιας συνέχισης ή σταθεροποίησης.
Τα παραπάνω προκύπτουν από το 5ο «Βαρόμετρο της Αγοράς Ακινήτων», που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Ελλάδα 2026. Επιχειρείν, Ακίνητα, Επενδύσεις» που οργάνωσε ο επενδυτής και αναλυτής, Ηλίας Παπαγεωργιάδης. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τη Μονάδα Ερευνών Κοινής Γνώμης και Αγοράς του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με τηλεφωνικές συνεντεύξεις στους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης σε 1.500 άτομα.
Κρίσιμη διαπίστωση είναι ότι η στεγαστική κρίση δεν αφορά πλέον συγκεκριμένες ευάλωτες ομάδες, αλλά διατρέχει οριζόντια σχεδόν ολόκληρη την κοινωνία. Ακόμη και ομάδες με σταθερότερη θέση στην αγορά (π.χ. πωλητές υψηλότερα μορφωμένοι) δηλώνουν επιδείνωση και αυτό υποδηλώνει ότι το πρόβλημα έχει αποκτήσει δομικά χαρακτηριστικά.
Λιγότερα χρήματα
Ειδικότερα, βάσει της έρευνας η οποία να σημειώσουμε ότι μπαίνει σε ιδιαίτερη λεπτομέρεια, το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι διαθέτουν «λιγότερα χρήματα» για την αγορά η ενοικίαση ακινήτου αυξάνεται σταθερά: από 51% τον Νοέμβριο του 2024, σε 56% τον Ιούνιο του 2025 και σε 57% τον Ιανουάριο του 2026. Παράλληλα, μειώνεται διαρκώς το ποσοστό όσων θεωρούν ότι η κατάστασή τους παραμένει ίδια.
Ιδιαίτερα χαμηλά είναι τα ποσοστά όσων δηλώνουν ότι έχουν περισσότερα ή μάλλον περισσότερα χρήματα στη διάθεσή τους, γεγονός που δείχνει ότι η όποια οικονομική ανάκαμψη δεν μεταφράζεται σε βελτίωση της στεγαστικής δυνατότητας για το μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας μονοδιάστατης πίεσης, χωρίς ενδείξεις αντιστροφής της τάσης στο βραχυπρόθεσμο ή μεσοπρόθεσμο διάστημα.
Σε επίπεδο φύλου, τόσο οι άνδρες όσο και ακόμη εντονότερα οι γυναίκες δηλώνουν σε συντριπτικά ποσοστά ότι διαθέτουν λιγότερα χρήματα σε σύγκριση με έξι μήνες πριν.
Η εικόνα αποτυπώνεται εξίσου δύσκολη και στις ηλικιακές ομάδες. Οι νέοι 17–34 ετών, παρότι αποτελούν τη βασική δεξαμενή δυνητικών αγοραστών ή ενοικιαστών, σε ποσοστό άνω του 70% δηλώνουν ότι έχουν λιγότερα χρήματα διαθέσιμα. Αντίστοιχα υψηλά είναι τα ποσοστά και στις ηλικίες 35–55 και 55+, γεγονός που δείχνει ότι η στεγαστική πίεση δεν αφορά μόνο όσους επιχειρούν να μπουν στην αγορά, αλλά και όσους ήδη βρίσκονται σε αυτήν.
Το μορφωτικό επίπεδο δεν λειτουργεί ως παράγοντας προστασίας. Ακόμη και στους αποφοίτους ΑΕΙ και μεταπτυχιακών σπουδών, περίπου τρεις στους τέσσερις δηλώνουν επιδείνωση της οικονομικής τους δυνατότητας, αναδεικνύοντας ότι το πρόβλημα υπερβαίνει τις ατομικές δεξιότητες και συνδέεται με ευρύτερες πιέσεις.
Στο σκέλος της περιοχής και του ρόλου στην αγορά, η εικόνα είναι επίσης αποκαλυπτική. Στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, όπου οι τιμές είναι υψηλότερες, πάνω από τα δύο τρίτα δηλώνουν ότι έχουν λιγότερα χρήματα διαθέσιμα. Οι αγοραστές εμφανίζονται εξαιρετικά πιεσμένοι, ενώ ακόμη και οι πωλητές, παραδοσιακά πιο ευνοημένοι από την άνοδο των τιμών, δηλώνουν σε πολύ υψηλό ποσοστό επιδείνωση της οικονομικής τους δυνατότητας. Μόνη σχετική εξαίρεση αποτελούν οι επαγγελματίες της αγοράς, όπου η εικόνα είναι πιο διαφοροποιημένη, χωρίς όμως να ανατρέπεται η γενική τάση.
Την ίδια στιγμή η κυρίαρχη αίσθηση για την πορεία της αγοράς ακινήτων τους επόμενους 12 μήνες είναι ξεκάθαρα ανοδική, αλλά με εμφανή σημάδια επιβράδυνσης.
Σχεδόν οι μισοί ερωτώμενοι (45%) εκτιμούν ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν, ενώ ένα επιπλέον 7% προβλέπει ακόμη και εκτίναξη των τιμών. Παράλληλα, όμως, ένα σημαντικό ποσοστό (29%) θεωρεί ότι η αγορά θα σταθεροποιηθεί, στοιχείο που υποδηλώνει προσδοκία εξισορρόπησης μετά την έντονη άνοδο των προηγούμενων ετών.
Αντίθετα, οι προσδοκίες πτώσης παραμένουν μειοψηφικές: μόλις το 11% προβλέπει ήπια πτώση και το 7% σημαντική πτώση των τιμών. Συνολικά, η απαισιόδοξη ανάγνωση (πτώση ή μεγάλη πτώση) συγκεντρώνει λιγότερο από το ένα πέμπτο του δείγματος.
Ως γενικό συμπέρασμα θα μπορούσαμε να καταγράψουμε ότι η κτηματαγορά εξακολουθεί να θεωρείται ανθεκτική, χωρίς όμως τον ενθουσιασμό προηγούμενων περιόδων.
Τον Νοέμβριο του 2024, το 44% των ερωτώμενων πίστευε ότι οι τιμές θα αυξηθούν, ποσοστό που κορυφώθηκε τον Ιούνιο του 2025 στο 51%. Τον Ιανουάριο του 2026, το ποσοστό αυτό υποχωρεί στο 45%, υποδηλώνοντας μια ήπια αναθεώρηση των προσδοκιών.
Παράλληλα, η προσδοκία σταθεροποίησης παραμένει αξιοσημείωτα σταθερή (27%–29%) σε όλη την περίοδο, γεγονός που δείχνει ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας θεωρεί πως η αγορά πλησιάζει σε σημείο κορεσμού.
Οι προβλέψεις για πτώση κινούνται διαχρονικά σε χαμηλά επίπεδα, χωρίς έντονες διακυμάνσεις. Ακόμη και στην πιο απαισιόδοξη εκδοχή (πτώση ή μεγάλη πτώση), τα ποσοστά παραμένουν μειοψηφικά, ενισχύοντας την εικόνα μιας αγοράς που, παρά τις πιέσεις, δεν θα καταρρεύσει.
Η ανάλυση ανά κοινωνική ομάδα αποκαλύπτει έντονες διαφοροποιήσεις στις προσδοκίες, που συνδέονται άμεσα με τη θέση κάθε ομάδας στην αγορά ακινήτων.
Οι γυναίκες εμφανίζονται σαφώς πιο αισιόδοξες: το 54% εκτιμά ότι οι τιμές θα αυξηθούν, έναντι 49% των ανδρών. Οι άνδρες εμφανίζουν ελαφρώς μεγαλύτερη τάση προς τη σταθεροποίηση, στοιχείο που υποδηλώνει πιο επιφυλακτική ανάγνωση.
Στην ηλικιακή ομάδα 17–34 ετών σχεδόν 6 στους 10 προβλέπουν αύξηση των τιμών. Αντίθετα, στις ηλικίες 35–55 και 55+, η προσδοκία ανόδου παραμένει υψηλή αλλά πιο μετριοπαθής, με αυξημένα ποσοστά σταθεροποίησης.
Οι απόφοιτοι ΑΕΙ και μεταπτυχιακών σπουδών εμφανίζονται πιο βέβαιοι για τη συνέχιση της ανόδου, ενώ στα χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης καταγράφεται μεγαλύτερη προσδοκία σταθεροποίησης.
Περιοχή και ρόλος στην αγορά
Σε Αττική και Θεσσαλονίκη, η προσδοκία ανόδου υπερβαίνει το 50%, επιβεβαιώνοντας ότι τα μεγάλα αστικά κέντρα θεωρούνται ο βασικός μοχλός διατήρησης των υψηλών τιμών.
Οι αγοραστές, παρά τη δυσκολία εισόδου στην αγορά, εμφανίζονται ιδιαίτερα αισιόδοξοι (55% προβλέπει αύξηση), στοιχείο που αποκαλύπτει περισσότερο αναγκαστική προσαρμογή στην πραγματικότητα των τιμών παρά προσδοκία βελτίωσης. Αντίθετα, οι επαγγελματίες περί την κτηματαγορά είναι οι πιο επιφυλακτικοί, με την πλειονότητα (54%) να προβλέπει σταθεροποίηση και όχι περαιτέρω άνοδο.
Η αντίστοιχη έρευνα το Νοέμβριο του 2024 αποτύπωνε μια κοινωνία διχασμένη ως προς την ερμηνεία της ανόδου των τιμών ακινήτων, με τις πιο κριτικές απόψεις να υπερισχύουν.
Σε επίπεδο φύλου, οι άνδρες εμφανίζονταν ελαφρώς πιο συγκρατημένοι: το 40% θεωρούσε την άνοδο «αναμενόμενη και λογική», ενώ το 35% τη χαρακτήριζε «ακατανόητη ή παράλογη» και το 25% «φούσκα». Αντίθετα, στις γυναίκες κυριαρχούσε η κριτική στάση, καθώς σχεδόν οι μισές (45%) έβλεπαν την άνοδο ως «ακατανόητη/παράλογη», και μόλις 31% τη θεωρούσε αναμενόμενη και 24% μιλούσε για «φούσκα».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ηλικιακές διαφοροποιήσεις. Οι νέοι 17–34 ετών ήταν οι πιο επικριτικοί: το 44% θεωρούσε την άνοδο παράλογη και το 19% φούσκα, ενώ μόλις το 38% τη έβλεπε ως αναμενόμενη. Στις ηλικίες 35–55, η αμφισβήτηση κορυφώνεται (44% παράλογη), ενώ στους 55+ η εικόνα εξισορροπείται, με σχεδόν ίσα ποσοστά μεταξύ αναμενόμενης (32%), παράλογης (37%) και φούσκας (30%).
Το μορφωτικό επίπεδο λειτουργεί ως ισχυρός διαχωριστικός παράγοντας. Όσοι έχουν έως απολυτήριο Λυκείου εκφράζουν τη μεγαλύτερη δυσπιστία (46% παράλογη), ενώ στους αποφοίτους τεχνικής εκπαίδευσης το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 52%. Αντίθετα, στους αποφοίτους ΑΕΙ και μεταπτυχιακών σπουδών η εικόνα είναι πιο ισορροπημένη, αν και η κριτική άποψη εξακολουθεί να υπερισχύει.
Σε ό,τι αφορά την κατοικία και το ενδιαφέρον για αγορά, η Αττική εμφανίζεται πιο διχασμένη, με υψηλά ποσοστά τόσο αναμενόμενης (36%) όσο και παράλογης ανόδου (41%). Στη Θεσσαλονίκη, η αίσθηση «παραλογισμού» είναι ακόμα εντονότερη (40%). Οι επαγγελματίες της αγοράς ξεχωρίζουν: τα 2/3 (66%) θεωρούν την άνοδο αναμενόμενη και λογική, επιβεβαιώνοντας το χάσμα αντίληψης ανάμεσα σε αυτούς που γνωρίζουν λόγω ενασχόλησης με το αντικείμενο και το ευρύ κοινό.
Σήμερα και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2026 που διεξήχθη η εν λόγω έρευνα, καταγράφεται σαφής ενίσχυση της αίσθησης ότι η άνοδος των τιμών είναι υπερβολική.
Οι γυναίκες εμφανίζονται πλέον ξεκάθαρα πιο επικριτικές από τους άνδρες: πάνω από τις μισές (52%) χαρακτηρίζουν την άνοδο ακατανόητη ή παράλογη. Στους άνδρες, αν και η αναμενόμενη άνοδος παραμένει ισχυρή (37%), αυξάνεται και η αντίληψη της «φούσκας» (29%).
Οι ηλικιακές ομάδες συγκλίνουν προς μια πιο αρνητική ανάγνωση. Στους 17–34, το 44% εξακολουθεί να θεωρεί την άνοδο παράλογη, ενώ στις ηλικίες 35–55 το ίδιο ποσοστό φτάνει το 45%. Ακόμα και στους 55+, όπου παλαιότερα υπήρχε μεγαλύτερη ανοχή, η αίσθηση υπερβολής παραμένει έντονη.
Το μορφωτικό μοτίβο επαναλαμβάνεται και ενισχύεται: στους αποφοίτους τεχνικής εκπαίδευσης, πάνω από τους μισούς (53%) μιλούν για παράλογη άνοδο, ενώ στους αποφοίτους ΑΕΙ το ποσοστό αυτό παραμένει υψηλό (42%).
Στο σκέλος του ενδιαφέροντος για αγορά, οι αγοραστές ξεχωρίζουν δραματικά: το 52% θεωρεί την άνοδο ακατανόητη/παράλογη, επιβεβαιώνοντας ότι η πίεση τιμών βιώνεται κυρίως από όσους προσπαθούν να εισέλθουν στην αγορά. Αντίθετα, οι πωλητές και κυρίως οι επαγγελματίες συνεχίζουν να βλέπουν την άνοδο ως σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη, αν και με μειωμένη βεβαιότητα σε σχέση με το 2024. Ειδικότερα το 2024 το 66% των επαγγελματιών τη θεωρούσε αναμενόμενη και λογική, ενώ το 2026 το ποσοστό αυτό έπεσε στο 50%.
Η διαχρονική εικόνα αποκαλύπτει σταθερή υποχώρηση της άποψης ότι η άνοδος των τιμών κινείται εντός ενός πλαισίου κανονικότητας.
Η άποψη ότι η άνοδος είναι «αναμενόμενη» μειώνεται σταδιακά από 19% (2024) σε 17% (2026). Παράλληλα, η αντίληψη της «λογικής» ανόδου παραμένει στάσιμη ή ελαφρώς φθίνουσα.
Αντίθετα, οι αρνητικές ερμηνείες ενισχύονται. Η «παράλογη» άνοδος κορυφώνεται τον Ιούνιο 2025 (32%) και παραμένει πολύ υψηλή τον Ιανουάριο 2026 (28%), ενώ η αντίληψη της «φούσκας» ακολουθεί αντίστροφη αλλά σταθερά υψηλή πορεία, φτάνοντας στο 26% το 2026.
