Όταν δύο συνεργάτες σου διαφωνούν, είσαι υποχρεωμένος να διαλέξεις τη μία πλευρά, δήλωνε πριν από μερικές ημέρες ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Αφορμή η ανοιχτή διαφωνία του υπουργού του Άμυνας, Μιχαήλ Φεντόροφ, και του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, Ολεξάντρ Σύρσκι.
Ο πρώτος 35αρης και εξαιρετικά δημοφιλής θεωρείται ως ο “πνευματικός πατέρας” του πολέμου των drones, που έφερε επιτυχίες για την Ουκρανία στο μέτωπο και αισιοδοξία στους συμμάχους της. Ο άλλος 60άρης και κλασικός στρατιωτικός της παλιάς σχολής πίστευε στη δύναμη ισχύος στο έδαφος: κορμιά και ατσάλι. Η διαφωνία τους κατέληξε δημόσια και ο Ζελένσκι πράγματι διάλεξε “πλευρά”. Αυτή του Σύρσκι, αποκαθηλώνοντας τον υπουργό του.
Αποδείχτηκε μια όχι και τόσο σοφή επιλογή, που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και κατέβασε Ουκρανούς πολίτες στους δρόμους αρκετών πόλεων διαμαρτυρόμενους.
Διορθώνεται ένα λάθος με νέο λάθος;
Ο Ουκρανός πρόεδρος υπέκυψε σε αυτή την “πίεση του δρόμου” και αποφάσισε να αντικαταστήσει τελικά τον Σύρσκι με έναν πολύ νεότερό του και επίσης δημοφιλέστερο στρατιωτικό. Τον 43χρονο Μιχαΐλο Νταπάτρι, γνωστό και ως “ήρωα της Μαριούπολης” λόγω της στάσης του στη σύγκρουση του 2014 με τη Ρωσία και ουσιαστικά πολύ πιο κοντά στο “σύγχρονο” πνεύμα του Φεντόροφ. Για πολλούς ο Ζελένσκι απλώς προσπάθησε να διορθώσει το πρώτο του λάθος με ένα δεύτερο, δείχνοντας μάλλον αναποφάσιστος και αποπροσανατολισμένος, σε μια φάση που η εικόνα που προσπαθούσε να μεταδώσει ήταν αυτή των επιτυχιών στο μέτωπο.
Αλλά αν είσαι ικανοποιημένος με την εξέλιξη στο μέτωπο, δεν διώχνεις και τον υπουργό και τον Αρχιστράτηγό σου, λέει η κοινή λογική. Αντιθέτως, με τις δύο επιλογές του ο Ουκρανός πολιτικός έδειξε να μην ξέρει τι ακριβώς θέλει. Τώρα, σε μια προσπάθεια να μειώσει την αρνητική εικόνα, μιλάει για μια ριζική ανασυγκρότηση του στρατεύματος, αλλά και της σχέσης του υπουργείου με το στρατιωτικό επιτελείο.
Και στις δυτικές πρωτεύουσες, πρωτίστως στο Βερολίνο, βασικό υποστηρικτή του ουκρανικού αγώνα, ειδικά μετά την αποχώρηση Μπάιντεν από τον Λευκό Οίκο κυριαρχεί μάλλον αμηχανία και η ελπίδα η κρίση αυτή να ξεχαστεί γρήγορα.
Περίεργες επιλογές
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ζελένσκι προβληματίζει τους συμμάχους με επιλογές προσώπων και κυρίως με ξαφνικές και απρόβλεπτες αλλαγές στο στενό του περιβάλλον. Όμως εδώ δεν πρόκειται απλώς για μια υπόθεση που αφορά πρόσωπα, αλλά για την επιλογή της στρατηγικής που θέλει να ακολουθήσει απέναντι στη Μόσχα, καθώς πολλοί ήλπιζαν ότι αυτό το καλοκαίρι θα μπορούσε να είναι το τελευταίο του πολέμου. Με τη στάση του προκαλεί μάλλον αβεβαιότητα τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων.
Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και η ψυχρή φάση που περνά η σχέση της Ουκρανίας με μια από τις πιο ακλόνητες συμμάχους της, την Πολωνία, πάλι εξαιτίας μιας αμφιλεγόμενης επιλογής του Ζελένσκι να τιμήσει ένα τάγμα που στη Βαρσοβία το θεωρούν δολοφόνων, αλλά στο Κίεβο αγωνιστών.
Η στήριξη που απαρέγκλιτα και χωρίς υποσημειώσεις δηλώνουν συχνά οι Ευρωπαίοι ότι συνεχίζουν να δίνουν στον πρόεδρο της Ουκρανίας αντί να τον κάνει να αισθάνεται πιο σίγουρος, τον παρασύρει μερικές φορές στο να… σπάει γυαλιά χωρίς εμφανή λόγο.
Μετά από τεσσεράμισι χρόνια πολέμου με όλους τους πρωταγωνιστές, αλλά και τους υποστηρικτές και τους απλούς παρατηρητές εξουθενωμένους, αυτό κάποια στιγμή θα μπορούσε να αποδειχτεί καταστροφικό όχι μόνο για τον Ζελένσκι, αλλά δυστυχώς και για τη χώρα του. 
Πηγή: Deutsche Welle
