Του Matthew Ryan*
Μετά από μήνες εικασιών, οι φήμες επιβεβαιώθηκαν: η Christine Lagarde θα αποχωρήσει από την προεδρία της ΕΚΤ τον Φεβρουάριο, περίπου εννέα μήνες νωρίτερα από το προβλεπόμενο. Η χρονική στιγμή φαίνεται να υπαγορεύεται, τουλάχιστον εν μέρει, από πολιτικούς λόγους. Η αποχώρησή της τώρα σημαίνει ότι ο διάδοχός της μπορεί να επιλεγεί πριν από τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας την άνοιξη, τις οποίες, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, θα μπορούσε να κερδίσει η δεξιά. Οι Macron και Merz έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία επιλογής του διαδόχου.
Η χρονική συγκυρία για την ΕΚΤ κάθε άλλο παρά ιδανική είναι. Η αποχώρηση της Lagarde έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο πόλεμος στο Ιράν διατηρεί τον πληθωρισμό αισθητά πάνω από τον στόχο, όπου φαίνεται ότι θα παραμείνει για αρκετό διάστημα. Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές αγορές ομολόγων βρίσκονται υπό πίεση, με το spread μεταξύ γαλλικών και γερμανικών ομολόγων στο υψηλότερο επίπεδό του από το 2011.
Οι Klaas Knot και Pablo Hernández de Cos θεωρούνται τα φαβορί για τη διαδοχή. Ο Knot, με πιο επιθετική στάση στη νομισματική πολιτική, πιθανότατα θα ενίσχυε τις προσδοκίες για περαιτέρω σύσφιξη, εξέλιξη που θα μπορούσε να είναι θετική για το ευρώ. Ο Hernández de Cos, ο πιο ήπιος από τους δύο, πιθανότατα θα έδινε μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη και στη σταθερότητα των αγορών ομολόγων, κάτι που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία δεδομένων των πιέσεων στο γαλλικό χρέος.
Δεν αναμένουμε ότι η μετάβαση θα αλλάξει τη βραχυπρόθεσμη πορεία των επιτοκίων. Ο πρόεδρος καθορίζει την ατζέντα, αλλά τελικά διαθέτει μία μόνο ψήφο στο Διοικητικό Συμβούλιο και σπάνια υπερισχύει της συναίνεσης που διαμορφώνεται σε αυτό. Παρ’ όλα αυτά, μια παρατεταμένη διαδικασία διαδοχής θα μπορούσε να ενισχύσει τη μεταβλητότητα στις αγορές σε μια ήδη εύθραυστη συγκυρία. Επομένως, όσο νωρίτερα οριστεί ο διάδοχος, τόσο το καλύτερο.
*Head of Market Strategy στην εταιρεία διεθνών πληρωμών Ebury
