Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) επεξεργάζεται σχέδιο για την αύξηση των ορίων ενεργητικού που ενεργοποιούν αυστηρότερη εποπτεία για τις μεγάλες τράπεζες, σύμφωνα με τέσσερις πηγές με γνώση του θέματος.
Μια τέτοια αλλαγή θα επέτρεπε σε ορισμένες τράπεζες να αποφύγουν το πρόσθετο κόστος που συνεπάγονται οι αυστηρότεροι κανονισμοί, ενώ ενδέχεται να ενισχύσει και τις συμφωνίες εξαγορών και συγχωνεύσεων στον κλάδο, όπως αναφέρει το Reuters.
Η Fed αναμένεται να προτείνει σύντομα την αναπροσαρμογή των ορίων ως προς το ενεργητικό από τα οποία οι τράπεζες υπάγονται σε stress tests για την κεφαλαιακή τους επάρκεια, τη ρευστότητα και άλλους αυστηρότερους εποπτικούς κανόνες, ώστε να αντανακλούν τον πληθωρισμό και την οικονομική ανάπτυξη. Τρεις πηγές στο Reuters εκτιμούν ότι οι αλλαγές θα προταθούν αργότερα εντός του έτους.
Με βάση τους ισχύοντες κανόνες, οι αυστηρότερες απαιτήσεις ενεργοποιούνται όταν το ενεργητικό μιας τράπεζας φτάσει τα 100 δισ. δολάρια, αυξάνονται περαιτέρω στα 250 δισ. δολάρια και γίνονται ακόμη αυστηρότερες στα 700 δισ. δολάρια. Τα όρια αυτά θεσπίστηκαν το 2019 και οι τράπεζες υποστηρίζουν ότι δεν έχουν ακολουθήσει την πορεία της οικονομίας, με αποτέλεσμα να υπόκεινται σε ολοένα αυστηρότερη εποπτεία, η οποία, όπως υποστηρίζουν, δεν αντανακλά τους πραγματικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν.
Η υπέρβαση του ορίου των 100 δισ. δολαρίων συνεπάγεται συνήθως σημαντικές επενδύσεις σε προσωπικό συμμόρφωσης, συστήματα διαχείρισης κινδύνων, υποδομές για stress tests και μηχανισμούς υποβολής εποπτικών αναφορών, με το ετήσιο κόστος να μπορεί να ανέλθει σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Τα νέα όρια
Σύμφωνα με τις πηγές, οι οποίες ζήτησαν να μην κατονομαστούν λόγω της ευαισθησίας των ρυθμιστικών θεμάτων που συζητούνται, η Fed σχεδιάζει να αυξήσει το υψηλότερο όριο κοντά στο 1 τρισ. δολάρια, ενώ ορισμένες από τις απαιτήσεις που ενεργοποιούνται σήμερα από το χαμηλότερο όριο θα μπορούσαν να μεταφερθούν κοντά στα 150 δισ. δολάρια.
Μεταξύ των τραπεζών που θα μπορούσαν να επωφεληθούν είναι οι U.S. Bancorp, Capital One, PNC Financial και Truist, οι οποίες βρίσκονται πιο κοντά στο όριο των 700 δισ. δολαρίων. Η αύξηση του ορίου θα τους έδινε μεγαλύτερο περιθώριο ανάπτυξης χωρίς να υπάγονται σε ορισμένες από τις αυστηρότερες απαιτήσεις της Fed, μεταξύ άλλων σε πτυχές των νέων κανόνων κεφαλαιακής επάρκειας που πρόκειται να τεθούν σε εφαρμογή και στις υποχρεώσεις καθημερινής αναφοράς στοιχείων προς τις εποπτικές αρχές.
Παράλληλα, οι Western Alliance, Zions και αρκετές ακόμη τράπεζες θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 100 δισ. δολάρια σε ενεργητικό χωρίς να υπόκεινται στο σύνολο των απαιτήσεων που ισχύουν σήμερα για αυτή την κατηγορία. Η Pinnacle Financial Partners και μία ή δύο ακόμη τράπεζες με ενεργητικό μεταξύ 100 και 150 δισ. δολαρίων θα μπορούσαν ακόμη και να απαλλαγούν από ορισμένες υφιστάμενες υποχρεώσεις.
Τον Ιανουάριο, η αντιπρόεδρος της Fed αρμόδια για την εποπτεία, Μισέλ Μπόουμαν, είχε δηλώσει ότι η κεντρική τράπεζα θα εξέταζε την αναπροσαρμογή των ορίων, προτείνοντας ως πιθανό δείκτη αναφοράς το ονομαστικό ΑΕΠ. Έκτοτε, η Fed δεν έχει προβεί σε νεότερο σχόλιο.
“Η αμερικανική οικονομία έχει αναπτυχθεί σημαντικά τα τελευταία επτά χρόνια και είναι λογικό να υπάρχουν κανόνες για όλες τις τράπεζες που θα στηρίζουν τους καταναλωτές και τις μικρές επιχειρήσεις, αυξάνοντας τη δυνατότητα χορήγησης δανείων από τις τράπεζες και ενισχύοντας τον ανταγωνισμό”, δήλωσε στο Reuters εκπρόσωπος της U.S. Bancorp.
Ανοίγει ο δρόμος για περισσότερες συμφωνίες μεταξύ μεσαίων τραπεζών
Το σχέδιο εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να μεταρρυθμίσει το πλαίσιο εποπτείας των τραπεζών. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι το υφιστάμενο πλαίσιο περιορίζει τη χορήγηση δανείων και επιβαρύνει την οικονομική δραστηριότητα. Η Μπόουμαν προωθεί επίσης αλλαγές στους κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας και σε άλλες πτυχές του εποπτικού πλαισίου της Fed.
Οι αλλαγές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κύμα συγκέντρωσης στον κλάδο των μεσαίων τραπεζών, οι οποίες μέχρι σήμερα αποφεύγουν συμφωνίες λόγω του κινδύνου υπέρβασης των εποπτικών ορίων, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.
Τράπεζες με ενεργητικό από 50 έως 700 δισ. δολάρια ανακοίνωσαν μόλις 33 εξαγορές τραπεζών και ταμιευτηρίων κατά την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με την S&P Global Market Intelligence. Μόνο επτά τέτοιες συμφωνίες πραγματοποιήθηκαν πέρυσι, μεταξύ των οποίων η εξαγορά της Comerica από τη Fifth Third, ύψους 10,9 δισ. δολαρίων.
“Θα περιμέναμε ότι αυτό θα απελευθέρωνε δραστηριότητα στις εξαγορές και συγχωνεύσεις μεταξύ τραπεζών μεσαίας κεφαλαιοποίησης και περιφερειακών τραπεζών που βρίσκονται σε στάση αναμονής“, δήλωσε ο Τζέιμς Στίβενς, εταίρος στη δικηγορική εταιρεία Troutman Pepper Locke. Όπως πρόσθεσε, τα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών θα μπορούσαν να αξιολογούν τις συμφωνίες με βάση την ουσία τους “και όχι με βάση τα εποπτικά μαθηματικά”.
Στέλεχος του τραπεζικού κλάδου δήλωσε ότι η αύξηση του ορίου των 700 δισ. δολαρίων θα επέτρεπε στις μεγαλύτερες τράπεζες να ανταγωνιστούν αποτελεσματικότερα τις τέσσερις μεγαλύτερες αμερικανικές τράπεζες λιανικής.
Οι επικριτές της συγκέντρωσης στον τραπεζικό κλάδο υποστηρίζουν ότι οι συγχωνεύσεις περιορίζουν τον ανταγωνισμό και τις διαθέσιμες υπηρεσίες για τους καταναλωτές, ενώ παράλληλα αυξάνουν τους συστημικούς κινδύνους.
Οι τράπεζες αμφισβητούν εδώ και χρόνια τα όρια
Μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ, ο νόμος Dodd-Frank του 2010 καθόρισε τα εποπτικά όρια, τα οποία το Κογκρέσο χαλάρωσε το 2018. Ο νόμος προβλέπει ορισμένες απαιτήσεις που μπορούν να αλλάξουν μόνο από το Κογκρέσο, μεταξύ άλλων τα stress tests για τις τράπεζες με ενεργητικό 100 δισ. δολαρίων και τα “ενισχυμένα πρότυπα προληπτικής εποπτείας” για τράπεζες άνω των 250 δισ. δολαρίων.
Παράλληλα, ο νόμος έδωσε στη Fed ευρεία διακριτική ευχέρεια, την οποία η κεντρική τράπεζα αξιοποίησε επιβάλλοντας πρόσθετες απαιτήσεις για τον κεφαλαιακό σχεδιασμό, τη ρευστότητα και την υποβολή αναφορών στις τράπεζες της κατηγορίας των 100 δισ. δολαρίων.
Η Fed δημιούργησε επίσης την κατηγορία των 700 δισ. δολαρίων, προκειμένου να διασφαλίσει επαρκή εποπτεία για μεγάλες τράπεζες που δεν θεωρούνται παγκόσμιες συστημικά σημαντικές τράπεζες και οι οποίες υπάγονται σε διαφορετικό εποπτικό καθεστώς.
Οι τράπεζες υποστηρίζουν εδώ και χρόνια ότι τα όρια είναι αυθαίρετα και μπορούν να επηρεάζουν τις επιχειρηματικές αποφάσεις, ενθαρρύνοντάς τες να παραμένουν κάτω από τα συγκεκριμένα επίπεδα ενεργητικού.
Η αναπροσαρμογή των ορίων με βάση το ονομαστικό ΑΕΠ θα ενσωμάτωνε τόσο τον πληθωρισμό όσο και την οικονομική ανάπτυξη. Μια τέτοια μεθοδολογία θα μπορούσε να αυξήσει το υψηλότερο όριο περίπου στα 960 δισ. δολάρια και το χαμηλότερο όριο για τις πρόσθετες απαιτήσεις της Fed περίπου στα 150 δισ. δολάρια.
Δημοκρατικοί βουλευτές υποστηρίζουν ότι το Κογκρέσο έχει ήδη χαλαρώσει τους κανόνες το 2018 και ότι, παρά τις αδυναμίες τους, τα όρια βάσει ενεργητικού παρέχουν έναν απλό τρόπο καθορισμού των εποπτικών απαιτήσεων.
