“Hall of Shame”: Ο Τραμπ και πάλι κατά των ΜΜΕ

Μια νέα ιστοσελίδα συγκεντρώνει τα ονόματα δημοσιογράφων που η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί ως πηγές παραπληροφόρησης. Οι ειδικοί προειδοποιούν για τις πιέσεις κατά της ελευθερίας του Τύπου στις ΗΠΑ.

Το ότι η νυν κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει σε ιδιαίτερη εκτίμηση τους δημοσιογράφους δεν αποτελεί μυστικό. Τώρα όμως ο Λευκός Οίκος προχωρά ένα βήμα παραπέρα στη στοχοποίηση μέσων ενημέρωσης.

Ως αντίδραση στα υποτιθέμενα “fake news και τις επιθέσεις” των ρεπόρτερ κατά της κυβέρνησης Τραμπ, ο Λευκός Οίκος καταγράφει πλέον οργανισμούς ΜΜΕ και δημοσιογράφους που θεωρεί ότι δημοσιεύουν ψευδείς, μεροληπτικές ή παραπλανητικές ιστορίες.

Η πλατφόρμα με την ονομασία “Media Offenders” παρουσιάζει τόσο τους “παραβάτες της εβδομάδας” όσο και μια “Hall of Shame”. Σε τέσσερις σελίδες οι δημιουργοί παραθέτουν δημοσιεύματα που κατά τον Λευκό Οίκο περιλαμβάνουν ψεύδη, προκαταλήψεις, εν γένει παραπληροφόρηση ή είναι απλώς προϊόν “αριστερής παράνοιας”

Η δημοσιογραφία σε κίνδυνο

Η Κάθριν Τζέικομπσεν από την οργάνωση Committee to Protect Journalists προειδοποιεί: “Εάν η γλώσσα που χρησιμοποιείται σε αυτή την ιστοσελίδα μοιάζει με εκστρατεία σπίλωσης, τότε μάλλον πρόκειται για εκστρατεία σπίλωσης”. Κατά την ίδια η εμφάνιση μίας τέτοιας ιστοσελίδας “είναι πολύ ανησυχητική”, διότι όχι μόνο “κανονικοποιεί” τις λεκτικές επιθέσεις κατά του Τύπου, αλλά δημιουργεί και πραγματικούς κινδύνους, δεδομένου ότι στη σελίδα αναφέρονται και τα ονόματα των δημοσιογράφων που συμμετείχαν στην παραγωγή των ρεπορτάζ.

“Οι δημοσιογράφοι αυτοί προσπαθούν να φέρουν τα γεγονότα στο φως και να εξασφαλίσουν διαφάνεια”, λέει η Τζέικομπσεν. “Τέτοιου είδους ρητορική οξύνει το κλίμα και κάνει πιο επικίνδυνη την εργασία των δημοσιογράφων που απλώς κάνουν τη δουλειά τους”.

Ο Τζόναθαν Κατς από τη δεξαμενή σκέψης Brookings Institution φαίνεται να συμφωνεί, τονίζοντας πως η ιστοσελίδα αυτή “μπορεί να έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα στην ελευθερία της έκφρασης και τα ανεξάρτητα μέσα”.

Η ελευθερία του Τύπου ως θεμέλιο της αμερικανικής δημοκρατίας

Όταν περιορίζεται η ελευθερία του Τύπου, αυτό αντιβαίνει σε μία από τις θεμελιώδεις αρχές των ιδίων των ΗΠΑ. Η Πρώτη Τροπολογία του Συντάγματος αναφέρει ρητά πως “το Κογκρέσο δεν θα θεσπίσει νόμο που περιορίζει την ελευθερία του λόγου ή την ελευθερία του Τύπου”.

Ο Μπεν Μπράντλι, αρχισυντάκτης της Washington Post από το 1968 ως το 1991, έλεγε το 2009: “Δεν θα ακούσετε ποτέ έναν ρεπόρτερ να λέει ότι είναι καλές οι σχέσεις με την κυβέρνηση. Γιατί εάν το έλεγε, μάλλον θα έλεγε ψέματα. Η κυβέρνηση θα τον αντιμετώπιζε τότε υπερβολικά καλά. Και δεν χρειάζεται να μας αντιμετωπίζει καλά”.

Τραμπ: Συνεχείς επιθέσεις κατά των ΜΜΕ

Οι σχέσεις μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και των ΜΜΕ δεν ήταν ποτέ καλές. Οι δημοσιογράφοι οφείλουν να επιβλέπουν την κυβέρνηση – και ως εκ τούτου κατά καιρούς γράφουν πράγματα που δεν αρέσουν στην κυβέρνηση – και φυσικά μερικές φορές θα αισθανθούν πως αυτή δεν τους αντιμετωπίζει με τον δέοντα τρόπο. Όλα αυτά είναι λίγο-πολύ φυσιολογικά και συνήθη.

Ωστόσο, η περίπτωση του “Media Offenders” είναι διαφορετική και καταδεικνύει ακριβώς το με πόσο ασυνήθιστα επιθετικό τρόπο δρα η νυν κυβέρνηση κατά του Τύπου. “Κάθε πρόεδρος είχε κάποτε προβλήματα με τα ΜΜΕ. Αλλά πρόεδρο που να επιτέθηκε στα ΜΜΕ όπως ο Τραμπ, δεν είχαμε ξαναδεί”, λέει ο Τομ Τζόουνς από το Poynter Institute. “Κανένας δεν επιδιώκει τη σύγκρουση τόσο, όσο ο Ντόναλντ Τραμπ”.

Οι Αμερικανοί διχασμένοι

Για την εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, για όλα αυτά είναι υπεύθυνοι οι δημοσιογράφοι, όχι ο Τραμπ: “Το επίπεδο της δημοσιογραφίας σε αυτή τη χώρα έχει πέσει σε ιστορικό χαμηλό”, λέει η ίδια.

Προφανώς πολλοί Ρεπουμπλικάνοι ψηφοφόροι συμφωνούν. Πριν τις προεδρικές εκλογές του 2024 το 60% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων ή πολιτών που γενικώς βρίσκονταν πολιτικά κοντά στο κόμμα θεωρούσαν τη δημοσιογραφική κάλυψη των εκλογών από κακή έως πολύ κακή. Αντιθέτως, το 77% των Δημοκρατικών τη θεωρούσαν από καλή έως πολύ καλή.

Ο Τζόουνς τονίζει ξανά ότι οι πολιτικοί δημοσιογράφοι επιτελούν μία σημαντική αποστολή. “Τα ΜΜΕ πρέπει να υποχρεώνουν τους ισχυρούς να λογοδοτούν”, λέει. “Τα μέσα δεν κάνουν πάντα τέλεια τη δουλειά τους, αλλά η κάλυψη των γεγονότων βασίζεται σε ενδελεχή έρευνα και γεγονότα”.