Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ιράν στον OHE, πρέσβυς Αμίρ Ιραβανί έκανε δηλώσεις σε ανταποκριτές ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για “τα παιδιά, την τεχνολογία, την εκπαίδευση και τις συγκρούσεις” στην οποία συμμετέχει η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ Μελάνια Τραμπ.
Ο κ. Ιραβανί δήλωσε ότι στις “28 Φεβρουαρίου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε πλήρη συντονισμό με το Ισραήλ, εξαπέλυσαν δεύτερη εσκεμμένη και απρόκλητη στρατιωτική επίθεση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν”, χαρακτηρίζοντάς την “υπολογισμένη πράξη επιθετικότητας”.
Τόνισε ότι “μεγάλες πόλεις και πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές στοχοποιήθηκαν”, ότι “εκατοντάδες αθώοι άμαχοι έχασαν τη ζωή τους” και ότι τα πλήγματα συνιστούν “κατάφωρη παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ιδίως του Άρθρου 2(4)” και “άμεση επίθεση στα θεμέλια του διεθνούς δικαίου”.
Αναφερόμενος στην έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, υπογράμμισε ότι “τα γεγονότα ήταν σαφή. Η επιθετικότητα ήταν σαφής. Η ευθύνη ήταν σαφής”.
Καταδίκασε περαιτέρω “την απερίσκεπτη και άνευ προηγουμένου κλιμάκωση”, υποστηρίζοντας ότι “οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στοχοποίησαν σκόπιμα τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Σαγιέντ Αλί Χαμενεΐ, και πολλούς ανώτατους στρατιωτικούς αξιωματούχους”, χαρακτηρίζοντάς το “κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και άμεση επίθεση στην κυρίαρχη ισότητα” που “θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο το διεθνές σύστημα”.
Ο κ. Ιραβανί κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ότι “στοχοποιούν σκόπιμα αμάχους και πολιτικές υποδομές”, σημειώνοντας ότι “σχολεία, νοσοκομεία, εγκαταστάσεις της Ερυθράς Ημισελήνου και κτίρια κατοικιών δέχθηκαν επίθεση”.
Υποστήριξε ότι “ένα σχολείο θηλέων στο Μινάμπ καταστράφηκε σκόπιμα” και ότι “165 αθώες μαθήτριες μαρτύρησαν”, ενώ “παρόμοιες επιθέσεις οδήγησαν σε θάνατο αρκετούς μαθητές σε άλλες πόλεις”.
Πρόσθεσε ότι “περαιτέρω πλήγματα έπληξαν κτίρια της Ερυθράς Ημισελήνου” και πολλά νοσοκομεία, καθώς και ότι “πύραυλοι έπληξαν πυκνοκατοικημένη οικιστική περιοχή στο Σαναντάζ”. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτές οι πράξεις “συνιστούν εγκλήματα πολέμου. Συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας”.
Επικρίνοντας την Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι είναι “βαθιά ντροπιαστικό και υποκριτικό” το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκάλεσαν συνεδρίαση για την “προστασία των παιδιών” και τη “διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας”, ενώ ταυτόχρονα “εξαπολύουν πυραυλικά πλήγματα κατά ιρανικών πόλεων, βομβαρδίζουν σχολεία και σκοτώνουν παιδιά”.
Υποστήριξε ότι “τα λόγια περί ειρήνης και προστασίας δεν μπορούν να καλύψουν πράξεις επιθετικότητας”.
Τόνισε ότι “δεν υπήρχε επικείμενη απειλή από το Ιράν. Το πυρηνικό μας πρόγραμμα είναι αποκλειστικά ειρηνικό. Βρισκόμασταν σε σοβαρές διπλωματικές διαπραγματεύσεις”. Υπογράμμισε ότι “η λεγόμενη προληπτική επίθεση δεν έχει καμία βάση στο διεθνές δίκαιο” και ότι “η απαγόρευση της χρήσης βίας είναι απόλυτη, εκτός εάν πρόκειται για αυτοάμυνα έναντι ένοπλης επίθεσης”.
Επικαλούμενος το Άρθρο 51, ανέφερε ότι το “Ιράν ασκεί το εγγενές του δικαίωμα αυτοάμυνας”, προσθέτοντας ότι “η απάντηση μας είναι νόμιμη, αναγκαία και αναλογική”.
Τόνισε ότι “στοχοποιούμε μόνο στρατιωτικούς στόχους των εχθρικών δυνάμεων. Δεν στοχοποιούμε αμάχους”. Παρότι διαβεβαίωσε ότι “το Ιράν δεν επιδιώκει πόλεμο” και “δεν επιδιώκει κλιμάκωση”, επέμεινε ότι “το Ιράν δεν θα παραδώσει την κυριαρχία του”.
Θέτοντας το ευρύτερο διακύβευμα, διερωτήθηκε αν “μπορεί ένα ισχυρό κράτος να επιτίθεται σε άλλο κυρίαρχο μέλος των Ηνωμένων Εθνών ατιμώρητα”, προειδοποιώντας ότι “τα δύο μέτρα και δύο σταθμά θα καταστρέψουν την αξιοπιστία αυτού του Συμβουλίου” και ότι “η σιωπή θα ενθαρρύνει περαιτέρω ανομία”.
Κλείνοντας ανέφερε ότι “όσο συνεχίζεται η επιθετικότητα, το Ιράν θα αμύνεται αποφασιστικά και χωρίς δισταγμό. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να ενεργήσει — σταθερά, ξεκάθαρα και χωρίς αμφισημίες”.
Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ποια ήταν η λογική πίσω από τα χτυπήματα στα ΗΑΕ, στο Κατάρ και σε άλλες γειτονικές χώρες, ο Ιρανός πρέσβης απάντησε ότι “δεν επιτιθέμεθα στα συμφέροντα των γειτονικών μας χωρών. Υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας. Στοχεύουμε τις εγκαταστάσεις και τα μέσα και τα περιουσιακά στοιχεία των Ηνωμένων Πολιτειών (…) τα οποία βρίσκονται υπό τον έλεγχο αυτών των χωρών”.
-
