Στην ετήσια ανάλυσή της για τις τράπεζες της περιοχής, η JP Morgan περιγράφει ένα ελληνικό τραπεζικό σύστημα που μπαίνει στο 2026 όχι ως κυκλικός κερδισμένος αλλά ως ένας από τους πιο ισχυρούς, καθαρούς και προβλέψιμους κλάδους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το γεγονός ότι όλες οι συστημικές τράπεζες διατηρούν τη σύσταση υπεραπόδοσης, με τιμές στόχους που ξεκινούν από το 23 και φτάνουν ως το 31% περιθώριο ανόδου, δείχνει πως η αγορά συνεχίζει να υποτιμά το βάθος της μεταμόρφωσης που έχει συντελεστεί. Η Εθνική Τράπεζα τοποθετείται στα 16,4 ευρώ, η Eurobank στα 4,5 ευρώ, η Alpha στα 4,2 ευρώ και η Πειραιώς στα 9,4 ευρώ.
Αυτή η αισιοδοξία δεν βασίζεται σε ένα μεμονωμένο στοιχείο αλλά σε έναν συνδυασμό παραγόντων που σπάνια συναντά κανείς συγκεντρωμένους: η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται ταχύτερα από την Ευρωζώνη, η επενδυτική δαπάνη βρίσκεται σε υψηλά δεκαετίας, το κόστος χρηματοδότησης του Δημοσίου παραμένει σε ιστορικά χαμηλά και η αγορά εργασίας σταθεροποιείται σε επίπεδα που δεν είχαμε δει από το 2008. Σε αυτό το περιβάλλον, οι τράπεζες αναπτύσσουν χαρτοφυλάκια δανείων με ρυθμούς που συναντά κανείς σε αναδυόμενες αγορές, αλλά με το προνόμιο της σταθερότητας μιας ανεπτυγμένης.
Η JP Morgan επισημαίνει ότι η δυναμική αυτή αποτυπώνεται ήδη στη συμπεριφορά των επενδυτών, αλλά όχι ακόμη στις αποτιμήσεις. Παρά την εντυπωσιακή πορεία του κλάδου το 2025, περίπου 78%, ο πολλαπλασιαστής κερδών για το 2027 παραμένει κοντά στις 7,5 φορές, ενώ η σχέση τιμής προς ενσώματα ίδια κεφάλαια κινείται γύρω στη μία φορά και κάτι, χαμηλότερα από τις αντίστοιχες ιταλικές και ισπανικές τράπεζες. Το report τονίζει πως η σύγκλιση αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί και ότι η συνέχεια δεν καθορίζεται από τη μεταβλητότητα των αγορών αλλά από σταθερές βελτιώσεις στην οργανική κερδοφορία και την ποιότητα των ισολογισμών.
Σε αυτό το σημείο η Εθνική Τράπεζα αποκτά κομβικό ρόλο. Η JP Morgan τη συμπεριλαμβάνει στις κορυφαίες επιλογές της για ολόκληρη τη CEEMEA, όχι μόνο για τις επιδόσεις της αλλά για τη δύναμη του ισολογισμού της. Με δείκτη CET1 περίπου στο 19 τοις εκατό, η τράπεζα αναμένεται να ανοίξει τη συζήτηση για πολύ υψηλότερες διανομές από το 2026, πιθανώς ακόμη και κοντά στο 100 τοις εκατό των καθαρών κερδών, ανάλογα με τα δεδομένα της χρονιάς και την απουσία μεγάλων εξαγορών. Μια τέτοια κίνηση, σημειώνει η έκθεση, μπορεί να επηρεάσει θετικά ολόκληρο τον κλάδο, λειτουργώντας ως σημείο αναφοράς για τους διεθνείς επενδυτές που αναζητούν τράπεζες με σταθερή παραγωγή κεφαλαίου.
Αντίστοιχα σημαντική όμως είναι και η πορεία της Eurobank, η οποία εμφανίζεται ίσως ως το πιο υποτιμημένο ποιοτικό όνομα. Η JP Morgan θεωρεί πως η αγορά δεν έχει αποτιμήσει την πλήρη μεταμόρφωση της κερδοφορίας και την ενίσχυση της διαφοροποίησης των εσόδων, ιδιαίτερα μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας με την Eurolife. Με τιμή στόχο στα 4,5 ευρώ, η μετοχή αντανακλά για την επενδυτική τράπεζα ένα από τα πιο σταθερά story της νοτιοευρωπαϊκής περιφέρειας.
Η Alpha και η Tρ. Πειραιώς εμφανίζονται στο report ως δύο ιστορίες που έχουν πλέον οριστικά εγκαταλείψει το αφήγημα της εξυγίανσης και κινούνται στη νέα κανονικότητα του κλάδου. Η Alpha Bank συνδυάζει σταθερούς ρυθμούς βελτίωσης της κερδοφορίας με αποτίμηση που παραμένει κοντά στη μία φορά τα ίδια κεφάλαια, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς, με την ισχυρή δυναμική παραγωγής οργανικού κεφαλαίου, καταγράφει το μεγαλύτερο θεωρητικό περιθώριο ανόδου της τετράδας, περίπου 31%. Και στις δύο περιπτώσεις, η JP Morgan βλέπει έναν κλάδο που δεν ποντάρει πια στη μείωση του κόστους κινδύνου αλλά στην επιστροφή σε ρυθμούς σταθερής ανάπτυξης και αυξανόμενων διανομών.
Τέλος, η αμερικανική τράπεζα υπογραμμίζει ότι, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, το ελληνικό banking αντιμετωπίζεται από τα διεθνή χαρτοφυλάκια ως ένα σύστημα που μπορεί να παραδώσει ανάπτυξη, σταθερότητα και επιστροφές κεφαλαίου ταυτόχρονα. Με την οικονομία να κινείται σε τροχιά σταθεροποίησης και την Ευρωζώνη σε καθεστώς προβλεψιμότητας στα επιτόκια, το 2026 μπορεί να αποτελέσει τη χρονιά όπου η εικόνα του ελληνικού τραπεζικού κλάδου αλλάζει οριστικά κατηγορία.
