Τα σχέδια του Ιράκ να εξάγει πετρέλαιο μέσω ενός αγωγού που θα διέρχεται από τη Συρία, ώστε να αποτρέψει μελλοντικές διακοπές στις εξαγωγές μέσω των Στενών του Ορμούζ, πιθανότατα θα απαιτήσουν τέσσερα χρόνια κατασκευής και θα κοστίσουν τουλάχιστον 15 δισεκατομμύρια δολάρια, δήλωσαν στο Reuters πηγές με γνώση του έργου.
Αμερικανοί αξιωματούχοι και στελέχη της ενεργειακής βιομηχανίας παρουσιάζουν το σχέδιο, το οποίο λαμβάνει αρχική υποστήριξη για μελέτες σκοπιμότητας από κοινοπραξία στην οποία συμμετέχει μεταξύ άλλων η Chevron, ως μέρος μιας στρατηγικής για τη μείωση της εξάρτησης του κλάδου από μια θαλάσσια οδό που έχει σε μεγάλο βαθμό κλείσει εξαιτίας του πολέμου με το Ιράν.
“Τα επόμενα δύο χρόνια, τα Στενά θα καταστούν άνευ σημασίας. Θα είναι απλώς ακόμη ένας θαλάσσιος δρόμος”, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ.
Πριν από τη σύγκρουση, το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου μεταφερόταν μέσω των Στενών του Ορμούζ. Ωστόσο, ο Μπέσεντ δήλωσε ότι “πάνω από το 50% ή το 70%” αυτών των εξαγωγών θα μεταφέρεται στο εξής μέσω υπόγειων αγωγών.
Ωστόσο, δύο πηγές που συμμετέχουν άμεσα στο έργο δήλωσαν στο Reuters ότι τα σχέδια για τον αγωγό Ιράκ-Συρίας θα απαιτήσουν διπλάσιο χρόνο, λόγω της ανάγκης κατασκευής νέων υποδομών, και ενδέχεται να αντιμετωπίσουν και άλλα εμπόδια.
Νέες υποδομές για την αντικατάσταση του υφιστάμενου κατεστραμμένου αγωγού
Το Ιράκ συγκαταλέγεται στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.
Πριν από τον πόλεμο, εξήγαγε περίπου 3,6 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, κυρίως μέσω τερματικών σταθμών στον Κόλπο, κοντά στη Βασόρα. Ωστόσο, σύμφωνα με την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία SOMO, τον Ιούλιο μετέφερε συνολικά μόλις 35,5 εκατομμύρια βαρέλια μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Υπάρχει ήδη ένας αγωγός που συνδέει την περιοχή του Κιρκούκ στο βόρειο Ιράκ με το συριακό μεσογειακό λιμάνι της Μπανιάς, όμως έχει υποστεί σοβαρές ζημιές από τους πολέμους στο Ιράκ και τη Συρία και δεν χρησιμοποιείται τακτικά από τη δεκαετία του 1980.
Και οι δύο πηγές δήλωσαν ότι το σχέδιο θα απαιτήσει την κατασκευή εξ ολοκλήρου νέων υποδομών, αντί για την αποκατάσταση του υφιστάμενου αγωγού, και θα κοστίσει τουλάχιστον 15 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ενώ τμήμα του νέου αγωγού θα ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό την ίδια διαδρομή με εκείνη του αγωγού Κιρκούκ-Μπανιάς, τα τμήματα του συγκεκριμένου αγωγού που παραμένουν άθικτα δεν είναι συμβατά με τις νέες τεχνικές προδιαγραφές που έχουν αναπτυχθεί και δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, δήλωσε μία από τις πηγές.
Η δεύτερη πηγή δήλωσε ότι το έργο θα περιλαμβάνει την ανάπτυξη ενός εντελώς νέου, ολοκληρωμένου συστήματος αγωγών μεταφοράς αργού πετρελαίου, το οποίο θα συνδέει τα νότια και βόρεια κοιτάσματα του Ιράκ με έναν κεντρικό κόμβο στη Χαντίθα, στο δυτικό Ιράκ, και στη συνέχεια θα συνεχίζει προς τη Μπανιάς.
Οι ΗΠΑ έχουν χαιρετίσει την “αποκατάσταση και ανακατασκευή” του αγωγού, λέγοντας ότι αρχικά θα έχει δυνατότητα μεταφοράς 2 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου την ημέρα.
Αυτό θα σήμαινε σημαντική αύξηση της δυναμικότητας του παλαιού αγωγού, η οποία ανερχόταν σε περίπου 300.000 βαρέλια την ημέρα, ποσότητα μικρότερη από το ένα δέκατο του όγκου πετρελαίου που εξήγαγε το Ιράκ μέσω των Στενών του Ορμούζ πριν από τον πόλεμο με το Ιράν.
Το Ιράκ έχει επίσης επανεκκινήσει τις εξαγωγές πετρελαίου από τα κοιτάσματα του Κιρκούκ μέσω αγωγού προς το τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν, με στοχευμένη δυναμικότητα περίπου 250.000 βαρελιών την ημέρα.
Και οι δύο πηγές δήλωσαν ότι οι εργασίες για τον αγωγό Ιράκ-Συρίας θα διαρκέσουν περίπου τέσσερα χρόνια, αν και μία από αυτές πρόσθεσε ότι το χρονοδιάγραμμα ενδέχεται επίσης να πρέπει να περιλαμβάνει την απομάκρυνση παλαιών υποδομών και την εξασφάλιση νέων δικαιωμάτων χρήσης γης από τη νέα διοίκηση της Συρίας.
Μία ακόμη πιθανή “πρόσβαση στην αγορά”, αλλά απαιτούνται μελέτες
Η Συρία και το Ιράκ έχουν υπογράψει ξεχωριστά μνημόνια κατανόησης με κοινοπραξία που αποτελείται από τον αμερικανικό ενεργειακό κολοσσό Chevron, την TI Capital και την UCC Holding του Κατάρ, προκειμένου να πραγματοποιηθούν τεχνικές και οικονομικές μελέτες για την προετοιμασία του έργου.
Κατά τη διάρκεια ενημέρωσης Τύπου τον περασμένο μήνα, στέλεχος της Chevron δήλωσε ότι το έργο θα μπορούσε να προσφέρει “μια ακόμη οδό πρόσβασης στην αγορά” μέσω της Μεσογείου.
Το στέλεχος δήλωσε ότι οποιοσδήποτε αγωγός θα πρέπει επίσης να συνδεθεί με τα νότια κοιτάσματα του Ιράκ, τα West Qurna 2 και Nassiriya, στα οποία η Chevron βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για να εισέλθει.
Η Chevron εξακολουθεί να πρέπει να ολοκληρώσει τεχνικές μελέτες προκειμένου να καθοριστεί εάν ο υφιστάμενος αγωγός Ιράκ-Συρίας θα χρειαστεί ανακατασκευή, επέκταση ή πλήρη ανοικοδόμηση, δήλωσε το στέλεχος.
Η εταιρεία δεν έχει ακόμη δώσει εκτιμήσεις για τη μελλοντική εξαγωγική δυναμικότητα του έργου.
“Συνήθως, όταν πρόκειται για τέτοιους αγωγούς, δεν είναι διαθέσιμο το 100% της δυναμικότητας από την πρώτη ημέρα”, δήλωσε το στέλεχος.
