«Η αστάθεια, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια δεν αποτελούν πλέον συγκυριακά φαινόμενα, αλλά διαμορφώνουν σταδιακά ένα νέο, απρόβλεπτο, πιο περίπλοκο και απαιτητικό πλαίσιο λειτουργίας για την οικονομία και την κοινωνία», τόνισε ο Κώστας Καραμανλής σε χαιρετισμό του ως πρόεδρος της SYNDEA σε ημερίδα της εταιρείας για τους συνεταιρισμούς και τις ενώσεις. «Ζούμε σε μια περίοδο βαθιάς μετάβασης», υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός.
«Μετά την εκτόξευση του ενεργειακού κόστους εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, που επιβάρυνε υπέρμετρα το κόστος της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής, η σύγκρουση στο Ιράν οδηγεί ήδη σε πρωτόγνωρα επίπεδα τις τιμές του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων» πρόσθεσε, για να σημειώσει πως «απαισιόδοξες προβλέψεις κάνουν λόγο για διεθνείς τιμές πετρελαίου πάνω από 180 δολάρια το βαρέλι και πως «αυτή η γκρίζα εικόνα είναι μια πραγματικότητα που διαπερνά βεβαίως τη χώρα μας, την υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και όλον τον κόσμο».
«Σε αυτό το νέο πλαίσιο, ο ρόλος των σύγχρονων συνεταιρισμών, που λειτουργούν οργανωμένα ως επιχειρηματικές οντότητες, αποκτά νέα, ιδιαίτερη βαρύτητα. Από σχήματα οργάνωσης της παραγωγής, αναδεικνύονται σε θεσμούς σταθερότητας, με κοινωνικό αποτύπωμα, που μπορούν να λειτουργήσουν ως φορείς εμπιστοσύνης και συλλογικής ασφάλειας, ιδιαίτερα σε περιόδους έντονης αβεβαιότητας», επισημαίνει ο κ. Καραμανλής.
Ακολουθεί το κείμενο του χαιρετισμού του πρώην πρωθυπουργού:
«Ζούμε σε μια περίοδο βαθιάς μετάβασης. Η αστάθεια, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια δεν αποτελούν πλέον συγκυριακά φαινόμενα, αλλά διαμορφώνουν σταδιακά ένα νέο, απρόβλεπτο, πιο περίπλοκο και απαιτητικό πλαίσιο λειτουργίας για την οικονομία και την κοινωνία. Η κλιματική κρίση με τις ολοένα συχνότερες και βαρύτερες επιπτώσεις της, οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις και ανατροπές, αλλά και οι έντονοι κλυδωνισμοί στις διεθνείς αγορές συνθέτουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι εκτιμήσεις γίνονται πιο δύσκολες και οι κίνδυνοι πιο σύνθετοι.
Μετά την εκτόξευση του ενεργειακού κόστους εξ αιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, που επιβάρυνε υπέρμετρα το κόστος της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής, η σύγκρουση στο Ιράν οδηγεί ήδη σε πρωτόγνωρα επίπεδα τις τιμές του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων. Απαισιόδοξες προβλέψεις κάνουν λόγο για διεθνείς τιμές πετρελαίου πάνω από 180 δολάρια το βαρέλι. Ας ευχηθούμε όλοι να επικρατήσει η λογική. Και να σβήσει το δυνατό γρηγορότερα η φωτιά που απειλεί όχι μόνο τη Μέση Ανατολή, αλλά ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτή η γκρίζα εικόνα είναι μια πραγματικότητα που διαπερνά βεβαίως τη χώρα μας, την υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και όλον τον κόσμο. Και ακριβώς γι’ αυτό η συζήτηση για την ανθεκτικότητα δεν διεξάγεται σε κενό, ούτε είναι θεωρητική αναζήτηση για ένα πιθανόν μακρινό ενδεχόμενο. Δεν είναι μόνο επίκαιρη. Είναι επιτακτική! Και είναι εξόχως πολιτική, οικονομική και αναπτυξιακή.
Σε αυτό το νέο πλαίσιο, ο ρόλος των σύγχρονων συνεταιρισμών, που λειτουργούν οργανωμένα ως επιχειρηματικές οντότητες, αποκτά νέα, ιδιαίτερη βαρύτητα. Από σχήματα οργάνωσης της παραγωγής, αναδεικνύονται σε θεσμούς σταθερότητας, με κοινωνικό αποτύπωμα, που μπορούν να λειτουργήσουν ως φορείς εμπιστοσύνης και συλλογικής ασφάλειας, ιδιαίτερα σε περιόδους έντονης αβεβαιότητας.
Ωστόσο, για να ανταποκριθούν επαρκώς σε αυτόν τον ρόλο χρειάζεται να ενσωματώσουν στη λειτουργία τους πιο συστηματικά τη διαχείριση των κινδύνων.
Και εδώ ακριβώς η ασφάλιση αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα.
Η ασφάλιση είναι στοιχείο σύγχρονης οικονομικής οργάνωσης και όχι απλώς ένας μηχανισμός αποκατάστασης ζημιών. Είναι εργαλείο πρόληψης και βιωσιμότητας, εχέγγυο σταθερότητας και συνέχειας. Με δεδομένη την ολοένα αυξανόμενη συχνότητα κάθε λογής κινδύνων, η ύπαρξη αξιόπιστων ασφαλιστικών λύσεων αποτελεί προϋπόθεση για τη συνέχιση της παραγωγής, τη διατήρηση της οικονομικής δραστηριότητας στην ύπαιθρο και κατ΄ επέκταση τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.
Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνώς η σύνδεση των συνεταιρισμών με τη συνεταιριστική ασφάλιση αποτελεί δομικό στοιχείο του παραγωγικού τους μοντέλου. Εκεί που αυτή η σύνδεση είναι ισχυρή παρατηρείται μεγαλύτερη σταθερότητα, ευκολότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και υψηλότερη επενδυτική δραστηριότητα. Άρα και καλύτερες προοπτικές ανάπτυξης.
Δεν μιλάμε απλά για ένα τεχνικό ζήτημα. Είναι θέμα επιλογής κατεύθυνσης. Και εδώ βρίσκεται θα έλεγα η ουσία της σημερινής μας συζήτησης. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διαχειριστούμε τις βλάβες εκ των υστέρων. Ούτε βεβαίως μπορούμε να απαλείψουμε τον κίνδυνο, όσο κι αν προοδεύει η επιστήμη. Μπορούμε όμως να προβλέψουμε, να θωρακιστούμε. Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που θα κάνουν τους συνεταιρισμούς μας πιο ανθεκτικούς στους κλυδωνισμούς των κρίσεων, πιο ευέλικτους και προσαρμοστικούς στην αβεβαιότητα, με τελικό στόχο την επιχειρησιακή συνέχεια (business continuity) και τη διασφάλιση της προοπτικής των τοπικών κοινωνιών και της ελληνικής υπαίθρου.
Η μετάβαση από την πρόληψη στην ανθεκτικότητα δεν είναι μια θεωρητική διαδρομή. Και βεβαίως δεν είναι απλή, ούτε εύκολη. Είναι μια συνειδητή πολιτική και στρατηγική επιλογή, που προϋποθέτει κοινές αρχές, εμπιστοσύνη, συνεργασίες, θεσμική ωριμότητα και εργαλεία που λειτουργούν αξιόπιστα στην πράξη.
Σε αυτό το σημείο ο ρόλος της Syndea, της μοναδικής ασφαλιστικής εταιρείας στην Ελλάδα που συγκροτείται αποκλειστικά από συνεταιριστικές ενώσεις, συνεταιριστικές τράπεζες και κορυφαίες ευρωπαϊκές συνεταιριστικές εταιρείες, αποκτά μια ξεχωριστή διάσταση.
Γιατί η Syndea προσεγγίζει τους συνεταιρισμούς ως εταίρους. Γιατί μιλά την ίδια γλώσσα, κατανοεί υπαρκτές και μετρήσιμες ανάγκες, έχει κοινή αφετηρία και κοινή διαδρομή. Αυτό το κοινό υπόβαθρο, πέρα από ιστορικό χαρακτηριστικό, είναι ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, που επιτρέπει τη διαμόρφωση προτάσεων και λύσεων πιο κοντινές στην πραγματικότητα της παραγωγής, πιο λειτουργικές για τα μέλη και πιο αποτελεσματικές σε βάθος χρόνου.
Γι΄αυτό ακριβώς πιστεύω ότι το αμέσως επόμενο βήμα για τους συνεταιρισμούς είναι να εντάξουν συνειδητά την ασφάλιση στον πυρήνα της στρατηγικής τους. Μέσα από συνεργασίες που διαπνέονται από κοινές αρχές και αξίες, κοινή πορεία και κοινό προσανατολισμό. Συνεργασίες που δεν βασίζονται μόνο σε όρους, αλλά πρώτα και πάνω απ΄όλα σε σχέση κατανόησης και αμοιβαίας ωφέλειας. Γιατί τελικά η ανθεκτικότητα δεν είναι μόνο ζήτημα εργαλείων. Είναι ζήτημα εμπιστοσύνης και συλλογικής στάσης. Αυτή η στάση είναι που μπορεί να κάνει την διαφορά την επόμενη μέρα.
