Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διέταξε την Τουρκία να απελευθερώσει “το συντομότερο δυνατόν” τον Οσμάν Καβαλά κρίνοντας “άκυρη και μη γενόμενη” την καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη.
Το Δικαστήριο διέταξε επίσης την Τουρκία να καταβάλει ποσόν μεγαλύτερο των 110.000 ευρώ στο Οσμάν Καβαλά, φιλάνθρωπο και εκδότη, που έχει καταδικασθεί για “απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης”.
Ο Οσμάν Καβαλά, που έγινε σύμβολο της καταδίωξης και καταστολής της κοινωνίας των πολιτών στην Τουρκία, συνελήφθη τον Οκτώβριο 2017 και φυλακίσθηκε στην φυλακή υψίστης ασφαλείας του Σϊλιβρι στην Κωνσταντινούπολη.
Αρχικά διώχθηκε για υποστήριξη το 2013 των διαδηλώσεων κατά της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ήταν τότε πρωθυπουργός. Εκτοτε οι τουρκικές αρχές συσσώρευσαν πληθώρα κατηγοριών εναντίον του. Ο ίδιος τις αρνείται.
Επειτα από μία πρώτη αίτηση αποφυλάκισης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο Οσμάν Καβαλά απαλλάχθηκε των κατηγοριών το 2020. Όμως αμέσως συνελήφθη και πάλι με νέες κατηγορίες εναντίον του και το 2022 καταδικάσθηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Η Τουρκία καταδικάσθηκε για την παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης του Οσμάν Καβαλά, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, των δικαιωμάτων του στην ελευθερία και σε δίκαιη δίκη. Η Τουρκία έχει καταδικασθεί επίσης για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση.
Η δίωξη, η κράτηση και η καταδίκη του Οσμάν Καβαλά “κινούνται κατά κύριο λόγο από τον ανομολόγητο στόχο που συνίσταται, από την μία πλευρά, στην τιμωρία του για τον ρόλο του στις διαδηλώσεις του Πάρκου Γκεζί, καθώς και για τις τοποθετήσεις του ως υπερασπιστή των δικαιωμάτων του ανθρώπου και, από την άλλη πλευρά, στην φίμωσή του”, αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου η οποία ελήφθη με 15 ψήφους έναντι 2.
Επισημαίνοντας τις “σοβαρές παραβάσεις” στην δικαστική διαδικασία κατά του Οσμάν Καβαλά, το Δικαστήριο έκρινε ότι η άρνηση της Αγκυρας να τον απελευθερώσει παρά τις προηγούμενες αποφάσεις του “δεν υπονομεύει απλώς την εμπιστοσύνη των πολιτών και της κοινωνίας στο κράτος δικαίου, αλλά επίσης προσβάλλει την συνταγματική τάξη”.
“Τα ελαττώματα που διαπιστώθηκαν στην παρούσα υπόθεση (…) καταλήγουν σε βαθιά μεταβολή του δικαιικού πλαισίου εντός του οποίου εξετάζεται η υπόθεση του προσφεύγοντος. Αξιολογούμενες ως προς το σύνολό τους, αυτές οι δυσλειτουργίες έπληξαν κατά θεμελιώδη τρόπο την ουσία του ιδίου του δικαιώματος του προσφεύγοντος σε δίκαιη δίκη”.
