Όπως και άλλες κοινότητες στη Βρετανία, το χωριό Πίντινγκτον δεν βλέπει με καλό μάτι το σχέδιο δημιουργίας ενός κέντρου φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στην περιοχή του. Οι 350 κάτοικοί του όμως επέλεξαν να προσελκύσουν την προσοχή και να εκφράσουν την αντίθεσή τους με πρωτότυπο τρόπο: οργάνωσαν σήμερα ένα συμβολικό “δημοψήφισμα” για την απόσχισή τους από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σε μια χώρα όπου οι αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις είναι συχνές και, κάποιες φορές, βίαιες, αυτή η πρωτοβουλία έφερε το Πίντινγκτον, ένα βουκολικό και ήσυχο χωριό, χωρίς καταστήματα, σε απόσταση μόλις 20 χιλιομέτρων από την Οξφόρδη, στην καρδιά μιας αντιπαράθεσης που υποδαυλίζεται από το αντιμεταναστευτικό κόμμα Reform UK και ακτιβιστές της ακροδεξιάς.
Η κυβέρνηση των Εργατικών έχει δεσμευτεί ότι οι αιτούντες άσυλο (περίπου 16.000 στα τέλη Ιουνίου, οι μισοί σε σύγκριση με τον Ιούνιο του 2025) θα μετεγκατασταθούν σταδιακά, από τα ξενοδοχεία όπου φιλοξενούνται σήμερα, σε πρώην στρατιωτικές βάσεις, όπως εκείνη του Μπάιτσεστερ, πολύ κοντά στο Πίντινγκτον. Οριστική απόφαση δεν έχει ληφθεί ακόμη, όμως η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να στεγάσει εκεί περίπου 1.250 αιτούντες άσυλο, άνδρες ηλικίας από 18 έως 65 ετών.
Πώς να ακουστούμε;
Οι κάτοικοι αρχικά διαδήλωσαν το καλοκαίρι, αλλά το σχέδιο δεν εγκαταλείφθηκε όπως θα ήθελαν. Αποφάσισαν έτσι να οργανώσουν το δημοψήφισμα και να παρουσιάσουν την “αντίστασή” τους σαν μια νέα “Μάχη της Αγγλίας”.
Σήμερα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του χωριού, οι κάτοικοι παραλάμβαναν τα ψηφοδέλτια στα οποία έπρεπε να απαντήσουν με “ναι” ή “όχι” στην εξής πρόταση: “Στηρίζω την πρόθεση του Πίντινγκτον να αποσχισθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο και να ακολουθήσει την οδό της αυτοδιάθεσης”. Όλοι τους γνώριζαν φυσικά ότι αυτό το “μίνι Brexit”, χωρίς καμία νομική βάση, ήταν καθαρά συμβολικό. Αλλά “το ζήτημα είναι να ακουστούμε, με διαφορετικό τρόπο από τους άλλους” είπε ο 63χρονος Ίαν Ντάρμπι.
“Αυτό που κάνουμε είναι πολύ βρετανικό: ψηφίζουμε. Επειδή είναι ένα θέμα πραγματικά σημαντικό… Όχι μόνο για την περιοχή αλλά για όλο το Ηνωμένο Βασίλειο”, είπε ένας άλλος, ο Τιμ Μακνάλι.
Αν και το υπουργείο Εσωτερικών διαβεβαιώνει ότι η ασφάλεια των μεταναστών, του προσωπικού των εγκαταστάσεων και των κατοίκων της περιοχής θα είναι “ύψιστης σημασίας”, οι κάτοικοι του Πίντινγκτον θεωρούν “μη ρεαλιστική” αυτήν την υπόσχεση.
“Έχουμε μια αίθουσα εκδηλώσεων, μια εκκλησία του 12ου αιώνα και ένα γήπεδο. Αυτά είναι όλα” είπε ο Ιαν Ντάρμπι, διερωτώμενος πώς θα περνούν τον χρόνο τους οι μετανάστες στην περιοχή αυτή. “Είναι εντελώς δυσανάλογο. Είναι σαν κατάληψη του χωριού μας, θα είναι τετραπλάσιοι από τους κατοίκους. Θα θέλουν να βγαίνουν και να κυκλοφορούν στην περιοχή και αυτό εγείρει σοβαρά προβλήματα”, εκτίμησε.
Όπως και σε άλλες κοινότητες που βρίσκονται κοντά σε στρατιωτικές βάσεις οι οποίες θα μετατραπούν σε κέντρα φιλοξενίας, οι γυναίκες του Πίντινγκτον λένε ότι φοβούνται για την ασφάλειά τους. Σε ανοιχτή επιστολή τους, απευθυνόμενες στις 266 βουλευτίνες της Βουλής των Κοινοτήτων, οι 133 γυναίκες του χωριού λένε ότι “είναι αντιμέτωπες με μια κρίση”. Εάν υλοποιηθεί το σχέδιο, “η ζωή όπως την ξέρουμε θα τελειώσει, δεν θα αισθανόμαστε ασφάλεια στους δρόμους. Ήδη ζούμε με τον φόβο”, λένε.
Η Ντίτα Τζάκσον, 17 ετών, σπουδάστρια και σταβλίτισσα με μερική απασχόληση, είπε ότι ξεκίνησε μαθήματα αυτοάμυνας.
Όταν ρωτήθηκε από το κανάλι ITV, ο υπουργός Τζόναθαν Ρέινολντς αναγνώρισε τις ανησυχίες των κατοίκων αλλά είπε ότι ο χώρος θα είναι πιο προσαρμοσμένος στις ανάγκες των μεταναστών, σε σύγκριση με τα ξενοδοχεία. “Δεν υπάρχει κάποιος φανταστικός τόπος όπου θα μπορούσαν να πάνε αυτοί οι άνθρωποι”, είπε, παραδεχόμενος ότι “τίποτα απ’ αυτά δεν είναι ευχάριστο, τίποτα δεν είναι εύκολο”.
Τα αποτελέσματα του “δημοψηφίσματος” θα ανακοινωθούν αύριο το πρωί.
