Η Τουρκία δηλώνει ότι τα στρατιωτικά της συστήματα βρίσκονται σε κατάσταση επιχειρησιακής ετοιμότητας, όμως αποφεύγει να δώσει σαφή απάντηση για το πιο αμφιλεγόμενο κομμάτι του οπλοστασίου της: τα ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα S-400.
Η συζήτηση επανήλθε στην τουρκική Βουλή μετά από ερώτηση του αντιπροέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του İYİ Parti, Τουρχάν Τσομέζ, ο οποίος ζήτησε διευκρινίσεις για το αν τα συστήματα που αποκτήθηκαν από τη Ρωσία έχουν ενσωματωθεί στο υπάρχον δίκτυο ραντάρ, έγκαιρης προειδοποίησης, διοίκησης και ελέγχου της Τουρκίας.
Η απάντηση του υπουργού Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, όπως μεταδόθηκε από τη Hürriyet, δεν έδωσε συγκεκριμένα τεχνικά στοιχεία για το καθεστώς λειτουργίας των S-400, αλλά επανέλαβε τη θέση της Άγκυρας ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις αξιοποιούν όλα τα διαθέσιμα μέσα και προετοιμάζονται για κάθε ενδεχόμενο.
“Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις αναπτύσσουν τα συστήματα και τα όπλα που προμηθεύονται από εγχώριες και ξένες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των δυνατοτήτων αεράμυνας και μαχητικών αεροσκαφών, με την εμπειρία που αποκτήθηκε από το πεδίο”, ανέφερε ο Τούρκος υπουργός.
Παράλληλα σημείωσε ότι λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις να είναι “έτοιμες για πόλεμο ανά πάσα στιγμή”, ενώ πρόσθεσε ότι οι σχετικές αξιολογήσεις γίνονται με βάση τα “εθνικά δικαιώματα και συμφέροντα” της χώρας.
Το μεγάλο ερώτημα: Έχουν ενσωματωθεί οι S-400 στο τουρκικό δίκτυο;
Το βασικό σημείο που παραμένει ασαφές αφορά τη διασύνδεση των S-400 με την ευρύτερη αρχιτεκτονική αεράμυνας της Τουρκίας.
Η Άγκυρα απέκτησε τα ρωσικά συστήματα το 2019, προκαλώντας σοβαρή κρίση στις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ουάσινγκτον υποστήριξε ότι η λειτουργία των S-400 σε συνδυασμό με νατοϊκά συστήματα, ιδιαίτερα με το μαχητικό F-35, θα δημιουργούσε ζητήματα ασφαλείας και οδήγησε στην απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35.
Από την πλευρά της, η Τουρκία έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι τα S-400 αποκτήθηκαν για την κάλυψη εθνικών αναγκών αεράμυνας και έχει αναφέρει ότι η χρήση τους μπορεί να γίνει σε αυτόνομη μορφή, χωρίς ενσωμάτωση σε νατοϊκά συστήματα.
Αυτό το σημείο αποτελεί και το κεντρικό ζήτημα: ένα σύστημα όπως ο S-400 αποκτά τη μεγαλύτερη επιχειρησιακή αξία όταν λειτουργεί μέσα σε ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αισθητήρων, ραντάρ και διοίκησης. Η πλήρης εικόνα για τον τρόπο αξιοποίησής του από την Τουρκία παραμένει περιορισμένη.
Από τους S-400 στον “Ατσάλινο Θόλο” – Η προσπάθεια της Τουρκίας για εθνική αεράμυνα
Η υπόθεση των S-400 συνδέεται πλέον με τη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας με εγχώρια μέσα.
Η Τουρκία αναπτύσσει την ομπρέλα αεράμυνας που αποκαλεί “Çelik Kubbe” (“Ατσάλινος Θόλος”), στην οποία εντάσσονται συστήματα όπως τα HİSAR-A, HİSAR-O, SİPER και KORKUT. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Γκιουλέρ, στόχος είναι η δημιουργία ενός δικτύου που θα καλύπτει διαφορετικά επίπεδα απειλών, από χαμηλά έως μεγάλα ύψη.
Η συγκεκριμένη στρατηγική δείχνει ότι η Άγκυρα δεν βασίζεται πλέον σε ένα μόνο σύστημα, αλλά επιδιώκει έναν συνδυασμό εγχώριων και εισαγόμενων τεχνολογιών.
Γιατί η απάντηση Γκιουλέρ έχει γεωπολιτική σημασία
Η υπόθεση των S-400 δεν αφορά μόνο ένα οπλικό σύστημα. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία τριβής ανάμεσα στην Τουρκία και τη Δύση τα τελευταία χρόνια.
Για την Άγκυρα, η αγορά των S-400 αποτέλεσε μήνυμα ότι η χώρα επιδιώκει μεγαλύτερη αυτονομία στις αμυντικές επιλογές της. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και αρκετούς συμμάχους του ΝΑΤΟ, όμως, το ζήτημα συνδέθηκε με την ασφάλεια των συμμαχικών τεχνολογιών.
Η πρόσφατη τοποθέτηση του Τούρκου υπουργού Άμυνας δείχνει ότι η κυβέρνηση Ερντογάν συνεχίζει να κρατά το θέμα σε χαμηλό επίπεδο δημοσίων λεπτομερειών, επιλέγοντας να υπογραμμίζει την επιχειρησιακή ετοιμότητα και τη συνολική ενίσχυση των δυνατοτήτων της χώρας.
Το ερώτημα για το πραγματικό επιχειρησιακό μοντέλο των S-400 παραμένει, ωστόσο, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της τουρκικής αμυντικής πολιτικής.
ΠΚ
