Κατηγορίες κατά της Ευρώπης εξαπέλυσε ο υπουργός Ενέργειας της Νορβηγίας κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για “υποκρισία”, καθώς επιδιώκει να περιορίσει τις γεωτρήσεις για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αρκτική, την ώρα που τα κράτη-μέλη στρέφονται όλο και περισσότερο στην περιοχή για να εξασφαλίσουν ενεργειακούς εφοδιασμούς.
Η εκτελεστική εξουσία της ΕΕ προωθεί από το 2021 μια παγκόσμια απαγόρευση νέων γεωτρήσεων στην περιοχή της Αρκτικής, παρά τις επικρίσεις από τις χώρες της Αρκτικής που εξάγουν ενέργεια — ιδίως τη Νορβηγία, η οποία έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο προμηθευτή φυσικού αερίου της ΕΕ και στον δεύτερο μεγαλύτερο προμηθευτή πετρελαίου, καθώς το μπλοκ έχει περιορίσει τις εμπορικές του σχέσεις με τη Ρωσία.
Μιλώντας στο Politico, στο περιθώριο της διάσκεψης Offshore Northern Seas στο Στάβανγκερ, ο υπουργός Ενέργειας της χώρας, Terje Aasland, δήλωσε ότι η θέση της ΕΕ βρίσκεται σε ευθεία αντίφαση με τις ενέργειες κρατών-μελών, όπως η Πολωνία και η Γερμανία, που συνάπτουν συμφωνίες με τη σκανδιναβική χώρα.
“Ενώ η ΕΕ μιλά για απαγόρευση των γεωτρήσεων, “βλέπουμε διαφορετικές ενέργειες από τις διαφορετικές χώρες με τις οποίες θέλουμε να συνεργαστούμε””, δήλωσε.
Αναφέρθηκε στην πρόσφατη επένδυση της πολωνικής κρατικής ενεργειακής εταιρείας Orlen σε υπεράκτια κοιτάσματα πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή γύρω από τη Νορβηγία, καθώς και στη 15ετή συμφωνία της γερμανικής κρατικής ενεργειακής εταιρείας Uniper με τη νορβηγική πετρελαϊκή εταιρεία Equinor για την αγορά φυσικού αερίου.
“Όταν μιλάμε με τη Γερμανία, θέλουν αυτό το φυσικό αέριο. Και όταν μιλάμε με την Πολωνία, θέλουν αυτό το φυσικό αέριο”, πρόσθεσε ο Άασλαντ σε πάνελ νωρίτερα μέσα στην ημέρα.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως εκτελεστικό όργανο της ΕΕ, δεν προμηθεύεται η ίδια ενεργειακές ποσότητες, μπορεί όμως να ρυθμίζει από πού μπορούν να προέρχονται οι εισαγωγές. Ωστόσο, και αυτό δημιουργεί μια κατακερματισμένη προσέγγιση, καθώς τα κράτη-μέλη ακολουθούν διαφορετικές στρατηγικές και προτεραιότητες, οδηγώντας σε σύγχυση στη χάραξη πολιτικής, δήλωσε ο Άασλαντ στο πάνελ.
“Το πρόβλημα της Ευρώπης… είναι ότι έχουμε 27 ενεργειακές αγορές”, είπε. “Δεν μιλούν μεταξύ τους. Έχουν ωραία έγγραφα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όταν όμως μιλάμε για μια ρεαλιστική προσέγγιση και συζητάμε την ενεργειακή πορεία για το μέλλον, υπάρχουν 27 διαφορετικά είδη στρατηγικών, και νομίζω ότι αυτό είναι πρόβλημα”.
Ο ίδιος δήλωσε ότι οι επενδύσεις κατευθύνονται πλέον προς τις ΗΠΑ και την Ασία. “Τι στηρίζει την Ευρώπη; Τίποτα”, είπε.
Τα σχόλια του Άασλαντ υπογραμμίζουν επίσης μια αίσθηση ανησυχίας στη Νορβηγία, η οποία επιδιώκει να επεκτείνει και να βελτιώσει τις δραστηριότητες γεωτρήσεων, σε μια προσπάθεια να επιβραδύνει την εδώ και χρόνια προβλεπόμενη πτώση της παραγωγής, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της παραγωγής.
Ο Τόργκεϊρ Στόρνταλ, γενικός διευθυντής της Νορβηγικής Διεύθυνσης Υπεράκτιων Δραστηριοτήτων, της υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τη ρύθμιση των ενεργειακών πόρων της χώρας, επισήμανε σε πάνελ τη Δευτέρα ότι ακόμη και στο καλύτερο δυνατό σενάριο, η νορβηγική παραγωγή πετρελαίου θα επιβραδυνθεί από περίπου 230 εκατομμύρια τυπικά κυβικά μέτρα ισοδύναμου πετρελαίου (scm) το 2026 σε περίπου 150 εκατομμύρια scm το 2050. Στο χειρότερο σενάριο, θα μπορούσε να υποχωρήσει στα 30 εκατομμύρια scm. Ακόμη και η επίτευξη του καλύτερου σεναρίου, ωστόσο, θα είναι δαπανηρή, ανέφερε.
Στη διάσκεψη του Στάβανγκερ, Νορβηγοί αξιωματούχοι και στελέχη επιχειρήσεων υπογράμμισαν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και νέες τεχνολογίες, προκειμένου να αξιοποιηθούν καλύτερα τα μειούμενα αποθέματα, υποστηρίζοντας ότι ο πετρελαϊκός τομέας της Νορβηγίας είναι κρίσιμος για την ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ.
Πολλοί έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στη Θάλασσα Μπάρεντς, μια οριακή θάλασσα βόρεια της Νορβηγίας, όπου οι δραστηριότητες εξερεύνησης αυξάνονται. Ο Άασλαντ δήλωσε ότι η περιοχή αποτελεί “σημαντικό πεδίο για τη μελλοντική ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης” και κάλεσε τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να επισκεφθούν την περιοχή για να “δουν περί τίνος πρόκειται”.
“Όταν η κοινή γνώμη στρέφεται εναντίον της [πράσινης] πολιτικής, αυτό μπορεί να αναδείξει την ανάγκη για επενδύσεις σε ασφαλείς θέσεις εργασίας, ανάπτυξη βιομηχανιών και επιχειρήσεων”, σημείωσε χαρακτηριστικά.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, ωστόσο, έχουν προειδοποιήσει ότι η επέκταση των γεωτρήσεων στην περιοχή ενέχει τον κίνδυνο πετρελαιοκηλίδων και πρόκλησης ζημιών στην ευάλωτη θαλάσσια ζωή.
