«Χιλιάδες πολίτες ζουν με τον φόβο ότι μπορεί να χάσουν το σπίτι τους, ενώ το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται. Τα κόκκινα δάνεια, οι πλειστηριασμοί, τα δυσθεώρητα ενοίκια και η χαμηλή αγοραστική δύναμη δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα, που απειλεί την κατοικία, την κοινωνική συνοχή, τη μεσαία τάξη, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την προοπτική μιας δίκαιης, μακροπρόθεσμης ανάπτυξης», αναφέρει σε άρθρο του ο Κώστας Τσουκαλάς, εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.
Και συνεχίζει:
«Η Νέα Δημοκρατία έχει επιλέξει συνειδητά την πλευρά των funds και των servicers. Η προσπάθειά της να αποφύγει την εφαρμογή της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον εκτοκισμό των δόσεων του ν. 3869/2010 είναι ενδεικτική. Ο υπουργός Οικονομικών μιλούσε για «χρυσή τομή» και «θολή» απόφαση, λες και υπάρχει χρυσή τομή ανάμεσα στη νομιμότητα και την παραβίασή της. Μετά την πίεση του ΠΑΣΟΚ, η απόφαση «ξεθόλωσε» και η κυβέρνηση αποδέχθηκε το αυτονόητο για τη δημοκρατία: την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων, αφήνοντας όμως εκτός χιλιάδες δανειολήπτες που απεντάχθηκαν από τον ν. 3869/2010 λόγω παράνομων πρακτικών των servicers.
Παράλληλα, προσπάθησε να παρουσιάσει την εφαρμογή της απόφασης ως δική της πρωτοβουλία, αποκρύπτοντας ότι είχε απορρίψει τις τροπολογίες του ΠΑΣΟΚ. Η αποτυχία της είναι συνολική: ο Πτωχευτικός νόμος 4738/2020 δεν προστατεύει την πρώτη κατοικία, ο «Ηρακλής ΙΙ» έδωσε προνόμια στους servicers και ο εξωδικαστικός μηχανισμός κάλυψε ελάχιστους οφειλέτες. Το αποτέλεσμα είναι ρεκόρ πλειστηριασμών, μη βιώσιμες ρυθμίσεις και αναδιανομή ακίνητης περιουσίας με έντονη διάσταση αφελληνισμού.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική, ο Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ θέτουν το ιδιωτικό χρέος στο κέντρο μιας νέας κοινωνικής πολιτικής, με άμεσες νομοθετικές πρωτοβουλίες:
1. Επαναφορά προστασίας κύριας κατοικίας, στα πρότυπα του ν. 3869/2010, με σύγχρονα κριτήρια, αποπληρωμή έως 35 έτη, μειωμένες δόσεις την πρώτη τριετία και κρατική συνεισφορά για ευάλωτους.
2. Προστασία της αναγκαίας αγροτικής γης, ώστε ο αγρότης να συνεχίσει την επαγγελματική του δραστηριότητα.
3. Δικαίωμα προαίρεσης του δανειολήπτη να αγοράζει το δάνειό του πριν πωληθεί σε fund, στην τιμή μεταβίβασης.
4. Περιορισμός ευθύνης εγγυητών, ανάλογα με το τίμημα μεταβίβασης του δανείου.
5. Υποχρεωτική συμμετοχή πιστωτών στον εξωδικαστικό μηχανισμό, με βιώσιμες ρυθμίσεις, αιτιολόγηση και δικαίωμα προσφυγής.
6. Δίκαιη λύση για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, με μετακύλιση των 2/3 της επιβάρυνσης στον πιστωτή.
7. Ρύθμιση οφειλών σε εφορία και ταμεία έως 120 δόσεις, με το 30% άτοκο και να διαγράφεται εφόσον τηρηθεί η ρύθμιση.
8. Αυστηρές κυρώσεις για καταχρηστικές συμπεριφορές servicers, με πρόστιμα, αστικές κυρώσεις, περιορισμούς στην εκτέλεση και απώλεια τόκων υπερημερίας.
9. Κίνητρα επιβράβευσης για συνεπείς δανειολήπτες, ώστε το δίκαιο σύστημα να προστατεύει τους αδύναμους και όσους αγωνίζονται να παραμείνουν συνεπείς.
10. Επαναφορά εργαλείων άμυνας του οφειλέτη στην αναγκαστική εκτέλεση, μέσω αλλαγών στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Η επιλογή είναι καθαρή: ή θα συνεχιστεί ένα μοντέλο όπου ο πολίτης μένει μόνος απέναντι σε funds και servicers ή θα θεσπιστεί ένα νέο πλαίσιο που θα βάζει κανόνες, όρια και κοινωνική δικαιοσύνη. Το ιδιωτικό χρέος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους λογιστικής τακτοποίησης. Αφορά την κατοικία, την εργασία, την παραγωγή και την αξιοπρέπεια των πολιτών. Και γι’ αυτό απαιτείται πολιτική αλλαγή, με σχέδιο, ευθύνη και αποφασιστικότητα. Πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟΚ».
