Πυρά κατά της κυβέρνησης για τα όσα υλοποιεί στη στεγαστική πολιτική εξαπολύει ο υποψήφιος ευρωβουλευτής και υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης.
Σύμφωνα με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, «η στεγαστική κρίση επιδεινώνεται ως αποτέλεσμα της παντελούς αδυναμίας της κυβέρνησης να παράξει δημόσια πολιτική για τη στέγαση».
«Το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει στεγαστικές δυσκολίες ανέρχεται στο 47,3%»
Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Αριστεράς επισημαίνει πως –με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την υλική στέρηση του ελληνικού πληθυσμού για το 2023– πως «χωρίς απαγόρευση της golden visa, χωρίς περιορισμό και ρύθμιση του Airbnb, χωρίς προγράμματα κοινωνικής κατοικίας, χωρίς ρύθμιση της αγοράς ενοικίων, κανένα «Σπίτι μου» δεν πρόκειται να δουλέψει, όσα δημόσιο χρήμα και αν πέσει στην κρατική διαφήμιση».
Αναλυτικά όσα αναφέρει ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης:
«Η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη κομπάζει διαρκώς για τις επιδόσεις της οικονομίας. Ταυτόχρονα θεωρεί τις κριτικές για τις κοινωνικές επιπτώσεις της πολιτικής της «μικροκομματικές» και «μίζερες» και ότι δήθεν αγνοούν τα στατιστικά στοιχεία. Έλα μου όμως, που τα στοιχεία είναι αυτά που την διαψεύδουν και μάλιστα τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.
Χτες η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε τα δεδομένα για την υλική στέρηση του ελληνικού πληθυσμού για το 2023. Το 16,6% του πληθυσμού διαβιούσε σε συνθήκες υλικής στέρησης το 2023, σημειώνοντας αύξηση σε σχέση με το 2022 (15,6%). Το ποσοστό αυτό είναι ανάλογο με το 2020 (πανδημία), ενώ το 2019 που ανέλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν 16,2%. Προφανώς, είμαστε η χώρα με την δεύτερη χειρότερη επίδοση στην ΕΕ μετά την Βουλγαρία (έχουμε συνηθίσει πλέον).
Το πιο εντυπωσιακό από τους υποδείκτες της «υλικής στέρησης» είναι το ποσοστό των νοικοκυριών που αντιμετωπίζει δυσκολίες στην πληρωμή ενοικίου, δόσης δανείου, πάγιων λογαριασμών και καταναλωτικών δανείων. Εν ολίγοις, βρίσκεται σε συνθήκες στεγαστικής κρίσης.
Για το 2023 σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει στεγαστικές δυσκολίες ανέρχεται στο 47,3%, δηλαδή 1 στα 2 νοικοκυριά, την στιγμή που το 2022 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 29,1% (αύξηση 62,5%)!
Αν αυτή η εκτόξευση δεν σηματοδοτεί κοινωνική κρίση στη στέγαση, τότε τί ακριβώς είναι;
Για τα νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από το επίσημο όριο φτώχειας το ποσοστό αυτό είναι 79,1% (4 στα 5) ενώ για τα υπόλοιπα 39,8%.
Ενάμιση χρόνο μετά το περίφημο πρόγραμμα «Σπίτι μου» που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ το 2022 και σε μία περίοδο που ακούμε διαρκώς κρατικά χρηματοδοτούμενες διαφημίσεις στα ραδιόφωνα με σλόγκαν «Κρατάμε την Ελπίδα, Κρατάμε το σπίτι μας», στεγαστική κρίση επιδεινώνεται ως αποτέλεσμα της παντελούς αδυναμίας της κυβέρνησης να παράξει δημόσια πολιτική για τη στέγαση.
Χωρίς απαγόρευση της golden visa, χωρίς περιορισμό και ρύθμιση του Airbnb, χωρίς προγράμματα κοινωνικής κατοικίας, χωρίς ρύθμιση της αγοράς ενοικίων, κανένα «Σπίτι μου» δεν πρόκειται να δουλέψει, όσα δημόσιο χρήμα και αν πέσει στην κρατική διαφήμιση».