Σκέρτσος: Η αντιπολίτευση νομιμοποιεί ως κάτι «κανονικό» τα επεισόδια στο Κρατικό Νίκαιας
πολιτική
Κριτική στην αντιπολίτευση που, όπως αναφέρει, «νομιμοποιεί αυτές τις απαράδεκτες εκδηλώσεις βίας ως κάτι “κανονικό”» ασκεί ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, μετά τα επεισόδια στο νοσοκομείο της Νίκαιας κατά την επίσκεψη του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη.
Ολόκληρη η ανάρτηση του υπουργού Επικρατείας
“Κι όπως πάλι τρέχεις
πάνω στη στροφή
ξέρω δεν προσέχεις
πόσα έχουν για πάντα κερδηθεί”
“Στροφή”, Ν. Πορτοκάλογλου
Δύο στιγμιότυπα και δύο σχόλια για τη χθεσινή μέρα
Στιγμιότυπο 1ο: οι απαράδεκτες και απολύτως καταδικαστέες σκηνές βίας έξω από το ανακαινισμένο, πλέον, Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας εναντίον ενός Υπουργού Υγείας που βρέθηκε εκεί για να το εγκαινιάσει. Σε μια χρονιά που ο τακτικός προϋπολογισμός της Υγείας έχει διπλασιαστεί στα 8 δις ευρώ από τα 4 δις ευρώ το 2019 και δεκάδες κέντρα υγείας και νοσοκομεία παραδίνονται ανακαινισμένα μαζί με σημαντικά αυξημένο υγειονομικό προσωπικό συγκριτικά με το 2019.
Ειλικρινής απορία: δηλαδή τι χειρότερο θα έκαναν οι διαδηλωτές αν ο Υπουργός Υγείας ήταν εκεί για να ανακοινώσει κάτι αρνητικό, όπως μειώσεις προσωπικού ή προϋπολογισμού, κλείσιμο δομών υγείας κοκ; Η αντιπολίτευση που νομιμοποιεί αυτές τις απαράδεκτες εκδηλώσεις βίας ως κάτι «κανονικό» οφείλει να κάνει μια σοβαρή ενδοσκόπηση για το τι σημαίνει πρόοδος και τι οπισθοδρόμηση σε μια δημοκρατία.
Στιγμιότυπο 2ο: το δημοσκοπικό εύρημα ότι ένα σημαντικό ποσοστό συμπολιτών μας θεωρεί ότι το 2019 ζούσε καλύτερα από το 2026.
Πρώτη από όλους η κυβέρνηση αναγνωρίζει τα πολλά και επίμονα προβλήματα που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μας στην καθημερινότητά τους. Εκκρεμότητες δεκαετιών που δεν λύθηκαν από καμία προηγούμενη κυβέρνηση και συσσωρεύονται επί νέων προβλημάτων και προκλήσεων. Τα αναγνωρίζουμε όλα και εργαζόμαστε καθημερινά για να επιλύουμε όσα περισσότερα από αυτά γίνεται.
Προφανώς και οι διαφορετικές πολιτικές απόψεις είναι θεμιτές και καλοδεχούμενες σε μια δημοκρατία. Ωστόσο, ας μη γινόμαστε αρνητές της μετρήσιμης και αδιαμφισβήτητης προόδου όπου αυτή καταγράφεται στη χώρα μας.
- Ήταν καλύτερα το 2019 με κατώτατο μισθό στα 650 ευρώ, με 83 φόρους υψηλότερους από σήμερα και με τα 2/3 των μισθωτών να αμείβονται με μισθό κάτω των 1.000 ευρώ;
- Ήταν καλύτερα το 2019 με 18% γενική ανεργία, 550.000 συμπολίτες μας εκτός αγοράς εργασίας, 40% ανεργία νέων και 20% ανεργία γυναικών;
- Ήταν καλύτερα το 2019 χωρίς gov.gr δηλαδή χωρίς τουλάχιστον 2.500 ψηφιακές υπηρεσίες που κάνουν ευκολότερη τη ζωή μας;
- Ήταν καλύτερα το 2019 που είχαμε ακόμη capital controls στις τραπεζικές μας συναλλαγές, η χώρα βρισκόταν ακόμη σε ενισχυμένη εποπτεία από τους εταίρους μας -δηλαδή με περιορισμένη εθνική κυριαρχία στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων- και το δημόσιο αλλά και ιδιωτικό χρέος μας ήταν στα ύψη με τη χώρα εκτός επενδυτικής βαθμίδας;
- Ήταν καλύτερα το 2019 χωρίς δωρεάν ψηφιακό φροντιστήριο, χωρίς δωρεάν προσωπικό βοηθό ΑμεΑ, χωρίς δωρεάν προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις, χωρίς δωρεάν προσωπικό γιατρό για το σύνολο του πληθυσμού, χωρίς ψηφιακό βραχιολάκι που μειώνει τις αναμονές στα επείγοντα των νοσοκομείων;
- Ήταν καλύτερα το 2019 χωρίς Μπελαρά, F16, Rafale, αναβαθμισμένο λιμενικό σώμα, χωρίς αποτελεσματική φύλαξη χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων στον Έβρο και στο Αν. Αιγαίο;
- Ήταν καλύτερα το 2019 χωρίς μετρό Θεσσαλονίκης, τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα-Πύργος, τον Ε-65 στην κεντρική Ελλάδα, τη γραμμή μετρό Αθήνα-Πειραιάς ή με το 1/3 των δημοσίων επενδύσεων συγκριτικά με σήμερα;
- Ήταν καλύτερα το 2019 με λιγότερους 48.500 νέους μόνιμους εκπαιδευτικούς στα σχολεία μας, το πρόγραμμα ανακαινίσεων 2.000 σχολικών μονάδων Μαριεττα Γιαννάκου, την υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, τους σχεδόν 40.000 διαδραστικούς πίνακες και τα σετ ρομποτικής που υποστηρίζουν το εκπαιδευτικό έργο;
Η λίστα με τα απτά παραδείγματα που η χώρα έχει κάνει μη αναστρέψιμα αλλά και μη αμφισβητήσιμα βήματα προς τα μπρος είναι μεγάλη.
Ξέρουμε καλά πόσο μας πονάνε και πόσο μας θυμώνουν όλους οι βαθιές παθογένειες που ακόμη μας ταλαιπωρούν. Όμως αυτοί οι «ελάχιστοι» -ποσοτικά και ποιοτικά- που προπηλάκισαν χθες τον Άδωνι Γεωργιάδη είναι μέρος αυτής της Ελλάδας που δεν θέλει να αλλάξει και αρνείται την πρόοδο που κάνει καλύτερη και δικαιότερη τη ζωή των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας.
Δεν θα τους αφήσουμε να μας γυρίσουν ξανά πίσω.
