Η Εναλλακτική για τη Γερμανία, AfD γεννήθηκε το 2013 με σαφές το αίτημα για Dexit, για την έξοδο δηλαδή της χώρας από την ευρωζώνη. Οι εξελίξεις των επόμενων ετών άλλαξαν την ατζέντα της και η Ευρώπη πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Τώρα, σε μια περίοδο παγκόσμιων ανακατατάξεων και με έντονο τον προβληματισμό για τον ρόλο της Ευρώπης, η AfD και η πρόεδρος της Αλίς Βάιντελ δείχνουν να στρέφουν πάλι το ενδιαφέρον τους στο θέμα Ευρώπη και να προτείνουν το δικό τους “όραμα” για το μέλλον.
Είτε με μια συνέντευξη στον λονδρέζικο “Economist”, είτε με την εμφάνισή της στον “Διάλογο με τους πολίτες” που διοργάνωσε στο Λεβερκούζεν η ευρωομάδα ESN (Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών), στην οποία ανήκει η AfD, είτε με τη συνέντευξη Τύπου αυτή την εβδομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο, η Βάιντελ μοιάζει να δανείζεται πολλές από τις θέσεις που εκπροσωπούσε παλιότερα ο Βίκτορ Όρμπαν από την Ουγγαρία ή η αρχηγός της Ακροδεξιάς της Γαλλίας Μαρίν Λε Πεν, αλλά και να πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα.
Δεν θέλει να πληρώνει για τις Βρυξέλλες
Στο επίκεντρο του κειμένου 25 σελίδων, το οποίο παρουσίασε η Βάιντελ κυριαρχεί το αίτημα για μείωση των εισφορών της Γερμανίας στα κοινοτικά ταμεία. Ο ηγετικός ρόλος της χώρας δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην υποχρέωσή της να παραμένει ο βασικός “πληρωτής” της ΕΕ. Επίσης όλα τα έθνη θα πρέπει να ανακτήσουν την κυριαρχία τους, κάτι που σημαίνει ότι το Ευρωκοινοβούλιο θα πρέπει να υποβαθμιστεί σε συμβουλευτικό όργανο, οι ευρωεκλογές να καταργηθούν, η Κομισιόν να έχει απλώς εκτελεστικό χαρακτήρα και όχι να χαράζει πολιτικές και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να μην υπερτερεί των εθνικών δικαστηρίων. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να αποτελεί αυστηρό τοποτηρητή της δημοσιονομικής σταθερότητας. Όσο για τους 30.000 υπαλλήλους της ΕΕ η άποψή της ήταν κατηγορηματική: Θα έπρεπε “να πηγαίνουν να δουλέψουν αντί να γράφουν απλώς σημειώματα από το πρωί μέχρι το βράδυ”.
Το θέμα του Dexit προς το παρόν δεν υπάρχει ως πρόταση, αν και η Βάιντελ μιλούσε πριν από τις ευρωεκλογές του 2024 για το Brexit ως παράδειγμα προς μίμηση. Σε άλλες συνεντεύξεις της πάντως το τελευταίο διάστημα είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο ενός δημοψηφίσματος στα πρότυπα του Brexit, στην περίπτωση που οι αναγκαίες διαπραγματεύσεις για την αναμόρφωση των ευρωπαϊκών συνθηκών δεν καρποφορήσουν.
Τα ρολόγια 50 χρόνια πίσω
Για την AfD ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και μετανάστευσης θα πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των κρατών και των κυβερνήσεών τους. Οι αποφάσεις για τον πόλεμο και την ειρήνη αποτελούν κυριαρχικό δικαίωμα και δεν πρέπει να ανατίθενται σε υπερεθνικούς οργανισμούς όπως η ΕΕ, είπε χαρακτηριστικά αφήνοντας αιχμές και για τη στήριξη της Ουκρανίας με δισεκατομμύρια από την Ευρώπη. Η Ένωση θα πρέπει να επιστρέψει στον παλιό της χαρακτήρα, μιας οικονομικής-εμπορικής κοινότητας με προστατευμένα τα εξωτερικά της σύνορα. Όπως σαρκαστικά σχολίασε ένας Γερμανός δημοσιογράφος, με αφορμή και την επίκαιρη αλλαγή της ώρας την Κυριακή, “η AfD θέλει να γυρίσει το ρολόι 50 χρόνια πίσω”, θυμίζοντας ότι οι πρώτες ευρωεκλογές έγιναν το 1979.
Για την Βάιντελ η Γερμανία ως μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα θα πρέπει να έχει διευρυμένα δικαιώματα βέτο και να τα ασκεί πιο αποφασιστικά όταν χρειαστεί, αλλά και να έχει την ευχέρεια να αποσύρεται από συμφωνίες, όπως για παράδειγμα η συνθήκη Σένγκεν, αν θεωρεί ότι βρίσκονται σε αντίθεση με τα εθνικά της συμφέροντα.
Βάιντελ-Λε Πεν συμφωνούν εξ΄αποστάσεως
Ουσιαστικά η Βάιντελ προτείνει μια “Ευρώπη α λα καρτ” με σαφές γερμανικό πρόσημο. Σε αυτό το σημείο, αλλά φυσικά και σε ιστορικούς λόγους έγκειται και η απόσταση που χωρίζει την ισχυρή γυναίκα της γερμανικής Ακροδεξιάς από την “ομόλογό” της στη γαλλική Ακροδεξιά. Ο γερμανικός Τύπος καταγράφει μια όλο και μεγαλύτερη ταύτιση απόψεων στην κατεύθυνση μιας “διακυβερνητικής” Ευρώπης αν και τα δύο κόμματα κρατούν αποστάσεις επισήμως, με πρωτοβουλία της Λε Πεν πρωτίστως που συχνά ποντάρει και στην αντιπάθεια πολλών Γάλλων για τη Γερμανία.
Πάντως φαίνεται ότι η προσέγγιση θέσεων μπορεί να οφείλεται και σε κάποιες παρασκηνιακές συνεννοήσεις που στοχεύουν να αυξήσουν την πίεση από τα δεξιά τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στις κυβερνήσεις σε Βερολίνο και Παρίσι σε μια εξαιρετικά ταραγμένη περίοδο στην Ευρώπη και με εκλογικές μάχες ενόψει σε πολλές χώρες-μέλη, με τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία να ξεχωρίζουν.
Η “ηγετική εμφάνιση” της Βάιντελ, όπως εκτιμά και ο γερμανικός Τύπος έχει πάντως και τον χαρακτήρα ενός “ανοίγματος” σε αναζήτηση πολιτικών συμμαχιών. Στόχος, όπως υποστήριξε, η επίτευξη μιας “πατριωτικής πλειοψηφίας” το 2029, χρονιά που είναι προγραμματισμένες ομοσπονδιακές εκλογές στη Γερμανία, αλλά και ευρωεκλογές. Πηγές: ZDF, taz, SZ 
-: Deutsche Welle
