«Δεύτερη Φορά Αριστερά. Δεύτερη φορά “ηθικό πλεονέκτημα”» τονίζει ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, σε ανάρτησή του στα social media, όπου αναφέρεται στον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κατηγορεί ότι «επιστρέφει με νέα διχαστικά διλήμματα που καταφεύγουν ξανά στην ευκολία του ηθικού πλεονεκτήματος».
«Αυτοαποκαλείται έντιμος και επιστρέφει στις παλιές χρεοκοπημένες συνταγές του δήθεν ακλόνητου αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος. Παραμένει, επομένως, -παρά την προσπάθεια να εμφανιστεί ως αναγεννημένος και μετριοπαθής- αμετανόητος, αδιόρθωτος, διχαστικός και εν τέλει επικίνδυνος», σημειώνει ο Άκης Σκέρτσος.
Η ανάρτηση του Άκη Σκέρτσου
«Δεύτερη Φορά Αριστερά. Δεύτερη φορά “ηθικό πλεονέκτημα”.
Το “ηθικό πλεονέκτημα” -είτε αριστερό είτε δεξιό- είναι το καταφύγιο των πολιτικών απατεώνων και των καθ’ έξιν δημαγωγών και λαϊκιστών. Δηλαδή των πολιτικών δυνάμεων που αντί να παρουσιάσουν ένα ρεαλιστικό, εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, διεκδικούν κάποιο δήθεν μονοπώλιο στην εντιμότητα κατηγορώντας τους αντιπάλους τους ως συλλήβδην διεφθαρμένους.
Ακριβώς επειδή δεν έχουν τίποτα ρεαλιστικό και υπεύθυνο να πουν οι δυνάμεις του λαϊκισμού καταφεύγουν στη “δολοφονία χαρακτήρων” -αλλά και ολόκληρων πολιτικών χώρων- παίζοντας με τα συναισθήματα των πολιτών.
Έτσι αναρριχήθηκαν στην εξουσία όλοι οι μεγάλοι δημαγωγοί του 20ου και του 21ου αιώνα. Ο λαϊκισμός του ηθικού πλεονεκτήματος που χωρίζει τα πολιτικά κόμματα σε a priori καλά και κακά, σε έντιμα και διεφθαρμένα, είναι το λίπασμα κάθε αντιδημοκρατικού αυταρχισμού.
Εμείς όμως δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε πολύ πίσω. Παρά μόνο 10 χρόνια πριν. Και να θυμηθούμε ότι έτσι έφτασε στην εξουσία το 2015 και ο Αλέξης Τσίπρας για να καταλήξει στη μεγάλη χίμαιρα του καταστροφικού δημοψηφίσματος και στην ακόμη μεγαλύτερη κωλοτούμπα που μετέτρεψε το ΟΧΙ σε ΝΑΙ.
Από τότε ο Αλέξης Τσίπρας ισχυρίζεται ότι άλλαξε. Και πράγματι όλοι δικαιούμαστε μια νέα ευκαιρία τόσο στη ζωή όσο και στην πολιτική.
Με μια προϋπόθεση όμως: να έχουμε διδαχθεί από τα λάθη μας ώστε η νέα αρχή να μην οδηγήσει στην επανάληψη των ίδιων λαθών.
Δυστυχώς, ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει με νέα διχαστικά διλήμματα που καταφεύγουν ξανά στην ευκολία του ηθικού πλεονεκτήματος.
Αυτοαποκαλείται έντιμος και επιστρέφει στις παλιές χρεοκοπημένες συνταγές του δήθεν ακλόνητου αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος. Παραμένει, επομένως, -παρά την προσπάθεια να εμφανιστεί ως αναγεννημένος και μετριοπαθής- αμετανόητος, αδιόρθωτος, διχαστικός και εν τέλει επικίνδυνος.
Ο άνθρωπος που έστησε και πρωταγωνίστησε σε μια απάνθρωπη παράσταση εξαπάτησης στο Μάτι, χωρίς ποτέ να ζητήσει συγνώμη για αυτήν, δεν μπορεί να αυτοαποκαλείται έντιμος.
Ο πολιτικός που κατακρεούργησε το κράτος δικαίου ηγούμενος της σκευωρίας Νοβάρτις με στόχο να βάλει στη φυλακή πρώην πρωθυπουργούς, πρώην υπουργούς και τον διοικητή της ΤτΕ μόνο και μόνο επειδή ήταν πολιτικοί του αντίπαλοι, αλλά δεν ζήτησε συγνώμη για αυτό, δεν μπορεί να αυτοαποκαλείται έντιμος.
Ο πρωθυπουργός που είδε 2 υπουργούς του να καταδικάζονται αμετάκλητα διότι επιχείρησαν να παρέμβουν στα ΜΜΕ και τη δικαιοσύνη και συναίνεσε στην κατάτμηση του οδικού άξονα Πάτρα-Πύργος υπέρ συγκεκριμένου επιχειρηματία με αποτέλεσμα ο δρόμος καρμανιόλα που στέρησε τόσες ανθρώπινες ζωές να μην παραδοθεί στην ώρα του δεν μπορεί να αυτοαποκαλείται έντιμος.
Ο αρχηγός κόμματος που αρνείται να αναλάβει την ευθύνη των προσωπικών του επιλογών, φορτώνει τα δικά του λάθη στους συνεργάτες που ο ίδιος επέλεξε, αδειάζει ανά πάσα στιγμή τους νέους συνεργάτες και πετάει σαν την τρίχα από το ζυμάρι, τους παλιούς του συντρόφους, χωρίς να ζητάει συγνώμη, δεν μπορεί να αυτοαποκαλείται έντιμος.
Και, τέλος, ο πολιτικός που αποφυλάκισε όλο το βαρύ έγκλημα το 2015 και άλλαξε τον ποινικό κώδικα κρατώντας ανοιχτή τη βουλή παραμονές εκλογών για να διαγράψει βαριά αδικήματα και να μετατρέψει βαρύτερες ποινές σε πιο ελαφριές, χωρίς να απολογείται για αυτό, δεν μπορεί να αυτοαποκαλείται έντιμος.
Η πολιτική δεν κρίνεται από το ποιος αυτοανακηρύσσεται ηθικά ανώτερος. Κρίνεται από τα αποτελέσματα που παράγει, από την αλήθεια που λέει στους πολίτες και από την ευθύνη που αναλαμβάνει όταν αποτυγχάνει.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ένας νέος πολιτικός. Έχει παρελθόν και τον συνοδεύουν βαριές αποτυχίες και αστοχίες. Θα είχε δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία αν έκανε μια ειλικρινή αυτοκριτική.
Η Ελλάδα πλήρωσε πολύ ακριβά την εποχή των εύκολων συνθημάτων, της ηθικής υπεροχής και του διχασμού. Δεν έχει κανέναν λόγο να την ξαναζήσει.
Η χώρα δεν χρειάζεται νέους αυτόκλητους «ηθικούς σωτήρες». Χρειάζεται πολιτικούς που να κρίνονται από το έργο τους, τις επιλογές τους και τη συνέπειά τους. Διότι πολύ απλά ανέντιμοι πολιτικοί μπορεί να υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Γι’ αυτό και σε μια Δημοκρατία δεν υπάρχουν ηθικά μονοπώλια.
Η απάντηση στη διαφθορά δεν είναι η επιλεκτική επίκληση της ηθικής. Είναι οι ισχυροί θεσμοί, η διαφάνεια, η λογοδοσία και η ανάληψη ευθύνης. Δυστυχώς, ο Αλέξης Τσίπρας αποδεικνύει και στο πολιτικό του come back ότι δεν έχει μάθει τίποτα από το παρελθόν. Γι’ αυτό και δεν κομίζει τίποτα καινούριο μαζί του για το μέλλον».
