Η αντίστροφη μέτρηση για την επόμενη πολιτική κίνηση του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται πως έχει ήδη ξεκινήσει, με τον ίδιο να πατά το «γκάζι» σε όλα τα επίπεδα και να προετοιμάζει εντατικά το έδαφος για την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή. Οι παρεμβάσεις του πυκνώνουν, τα οργανωτικά γρανάζια κινούνται με ταχύτερους ρυθμούς και το πολιτικό του μήνυμα αποκτά πιο σαφή χαρακτηριστικά, σε μια συγκυρία όπου τα σενάρια για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο λειτουργούν ως καταλύτης εξελίξεων.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΚΙΡΗ – ΠΗΓΗ: Realnews
Από το βήμα του Φόρουμ των Δελφών, ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε το στίγμα των προθέσεών του, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο άμεσων ανακοινώσεων υπό προϋποθέσεις. Με αιχμές κατά της κυβέρνησης και με αναφορά στις δηλώσεις της Λάουρα Κοβέσι, υποστήριξε ότι σε μια «κανονική χώρα» θα είχαν ήδη προκηρυχθεί εκλογές, αφήνοντας να εννοηθεί ότι σε ένα τέτοιο σενάριο η ίδρυση του νέου κόμματος θα επισπευδόταν δραστικά.
Περίγραμμα
Η ρητορική του δεν περιορίστηκε σε πολιτικές αιχμές. Αντιθέτως, επιχείρησε να σκιαγραφήσει το ιδεολογικό και προγραμματικό περίγραμμα του νέου εγχειρήματος, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη επαναφοράς της «κανονικότητας», στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και στη ριζική αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε κριτική στη λογική των επιδομάτων ως μόνιμου εργαλείου πολιτικής, ανέδειξε ζητήματα διαφάνειας, λειτουργίας της Δικαιοσύνης και καταπολέμησης της διαφθοράς, επιχειρώντας να επανασυνδέσει το πολιτικό του αφήγημα με έννοιες που αποτέλεσαν βασικούς άξονες της διακυβέρνησής του, ενώ απάντησε και στον θόρυβο που προκάλεσε η δήλωσή του στο «Ενώπιος ενωπίω» και στον Νίκο Χατζηνικολάου, ότι έπρεπε ο ίδιος να κλείσει τις τράπεζες μόλις κέρδισε τις εκλογές. «Κάποιοι νομίζουν ότι είμαστε στη χώρα των Λωτοφάγων και δεν θυμόμαστε ότι η κρίση δεν ξεκίνησε στις 25 Ιανουαρίου του 2015, αλλά τον Απρίλιο του 2010. Αυτά τα πέντε χρόνια είχαμε εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες 80 δισ. ευρώ. Δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ τότε στην κυβέρνηση», τόνισε χαρακτηριστικά.
Πανελλαδικά
Ωστόσο, πέρα από το πολιτικό περιεχόμενο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ταχύτητα με την οποία «τρέχει» το οργανωτικό σκέλος της νέας προσπάθειας. Στην Αμαλίας, όπου βρίσκεται το επιτελείο του, οι διεργασίες είναι πυρετώδεις. Στόχος είναι η δημιουργία ενός πολυεπίπεδου σχήματος με πανελλαδική εμβέλεια, που θα μπορεί να ανταποκριθεί άμεσα σε έναν πιθανό εκλογικό αιφνιδιασμό.
Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια διαδραματίζει η επιλογή προσώπων. Ο Αλ. Τσίπρας φαίνεται να επενδύει συνειδητά σε ένα μείγμα εμπειρίας και ανανέωσης. Στις τηλεοπτικές εκπροσωπήσεις του νέου φορέα θα συμμετέχουν πρόσωπα με πολιτική διαδρομή, όπως ο Διονύσης Τεμπονέρας και ο Πέτρος Κόκκαλης, αλλά και μια σειρά νέων, άγνωστων στο ευρύ κοινό στελεχών, που καλούνται να εκφράσουν τη «φρέσκια» εικόνα του εγχειρήματος. Ηδη, η νέα υπεύθυνη των Δημοσίων Σχέσεων του Ινστιτούτου Τσίπρα, Θεώνη Κουφονικολάκου, έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση, ενώ θα προστεθούν στο επικοινωνιακό κομμάτι η Αννα Παπαδοπούλου, που αποχώρησε πρόσφατα από το ΠΑΣΟΚ, και ο Νίκος Νυφούδης, πρώην βουλευτής με το Ποτάμι, το όνομα του οποίου έχει ακουστεί ακόμη και για τη θέση του εκπροσώπου.
Την ίδια ώρα, σε εξέλιξη βρίσκεται ένα εκτεταμένο δίκτυο επαφών στην περιφέρεια, με στόχο τη συγκρότηση τοπικών πυρήνων. Από τη Θεσσαλία και την Ηπειρο έως τη Θράκη και τη Στερεά Ελλάδα, πρόσωπα εκτός του στενού κομματικού μηχανισμού προσεγγίζονται και, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκονται κοντά στην ένταξή τους στο νέο σχήμα. Παράλληλα, αναπτύσσεται ένας άτυπος κύκλος νέων ανθρώπων που αποκτούν σταδιακά ενεργό ρόλο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε ζητήματα καθημερινότητας, εργασίας και τεχνολογίας.
Στον οργανωτικό τομέα, οι Γιώργος Βασιλειάδης, Γρηγόρης Θεοδωράκης και Μίλτος Χατζηγιαννάκης «οργώνουν» ολόκληρη τη χώρα και έχουν επαφές, προκειμένου να δημιουργηθούν παντού πυρήνες στήριξης του πρώην πρωθυπουργού, ενώ τις επόμενες ημέρες σε εκδήλωση θα αποκαλυφθεί το πολιτικό μανιφέστο που έχει ετοιμάσει ο Γιώργος Σιακαντάρης, για τη σύμπλευση των ρευμάτων της Αριστεράς, των Πράσινων και της Σοσιαλδημοκρατίας και όχι η ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος, την οποία θα παρουσιάσει αργότερα ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κατάσταση έντονης εσωστρέφειας. Οι διεργασίες στο εσωτερικό του κόμματος επιταχύνονται, με φόντο την προοπτική δημιουργίας του νέου φορέα. Δηλώσεις βουλευτών που εμφανίζονται έτοιμοι να παραιτηθούν από τις έδρες τους, προκειμένου να ακολουθήσουν τον Αλέξη Τσίπρα, εντείνουν το κλίμα αβεβαιότητας.
Ο Συμεών Κεδίκογλου και ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος έχουν ήδη τοποθετηθεί δημόσια υπέρ της προοπτικής αυτής, ενώ η περίπτωση του Ανδρέα Παναγιωτόπουλου ανέδειξε τις πιέσεις και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν τα στελέχη της Κουμουνδούρου. Οι παλινωδίες και οι αναδιπλώσεις καταδεικνύουν τη ρευστότητα της κατάστασης, αλλά και το βάθος της κρίσης που διαπερνά το κόμμα.
Επιφυλάξεις
Στο επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται και η στάση του Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος εμφανίζεται επιφυλακτικός ως προς το άνοιγμα μιας ουσιαστικής συζήτησης για το μέλλον του κόμματος. Η απουσία ξεκάθαρης στρατηγικής, σε συνδυασμό με τον όρο που έχει θέσει ο Αλ. Τσίπρας για παραίτηση των βουλευτών που θα τον ακολουθήσουν, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα πιέσεων και αβεβαιότητας. Το ενδεχόμενο, μάλιστα, πρόωρων εκλογών εντείνει την πίεση προς όλες τις κατευθύνσεις.
Βουλευτές και στελέχη αντιλαμβάνονται ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα θα καθορίσουν όχι μόνο τη δική τους πολιτική πορεία, αλλά και τη συνολική αναδιάταξη του προοδευτικού χώρου. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Αλ. Τσίπρας επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο καταλύτης μιας ευρύτερης ανασύνθεσης.
Το ερώτημα που απομένει να απαντηθεί είναι αν το εγχείρημα θα προλάβει να αποκτήσει πλήρη οργανωτική και πολιτική συγκρότηση πριν από μια πιθανή εκλογική αναμέτρηση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι μηχανές έχουν ήδη ανάψει στο «φουλ» και ότι το επόμενο διάστημα αναμένεται να είναι καθοριστικό, τόσο για τον ίδιο όσο και για τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς.
