Η τελευταία “κόντρα” του Λευκού Οίκου με το Βερολίνο επαναφέρει στη δημοσιότητα τον ιδιαίτερο ρόλο των αμερικανικών βάσεων σε γερμανικό έδαφος. Ανάλυση DW.
Εδώ και πολλές δεκαετίες οι Αμερικανοί διατηρού στη Γερμανία ισχυρή στρατιωτική παρουσία, η οποία διαμοιράζεται σε 20 στρατιωτικές βάσεις, ιδιαίτερα στις νότιες και νοτιοδυτικές περιοχές της χώρας. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και μικρότερες μονάδες (αποθήκες στρατιωτικού υλικού κ.α.), τότε ο αριθμός των αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε γερμανικό έδαφος φτάνει τις 40.
Ρόλος-κλειδί για το Ράμσταϊν
Η αεροπορική βάση του Ράμσταϊν (Ramstein Air Base) στο ομόσπονδο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου είναι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση εκτός ΗΠΑ. Θεωρείται κομβικής σημασίας για τις υπηρεσίες logistics των αμερικανικών στρατευμάτων, ακόμη και εκείνων που σταθμεύουν ή επιχειρούν στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Ούτως ή άλλως το Ράμσταϊν αποτελεί το αρχηγείο των αμερικανικών αεροπορικών δυνάμεων στην Ευρώπη, αλλά και το στρατηγείο του ΝΑΤΟ για τον έλεγχο της πυραυλικής αεράμυνας και των πτήσεων σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας. Επιπλέον, φιλοξενεί δορυφορικό αναμεταδότη που είναι απαραίτητος για αποστολές μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Μέση Ανατολή ή οπουδήποτε αλλού.
Στο γειτονικό Λάντστουλ λειτουργεί το Regional Medical Center, το μεγαλύτερο αμερικανικό στρατιωτικό νοσοκομείο εκτός ΗΠΑ. Εδώ μεταφέρονται Αμερικανοί στρατιώτες που τραυματίζονται σε αποστολές στην Ευρώπη, στην Αφρική ή τη Μέση Ανατολή. Η βάση του Ράμσταϊν και το νοσοκομείο στο Λάντστουλ υπάγονται στην Αμερικανική Στρατιωτική Κοινότητα του Καϊζερσλάουτερν (KMC), η οποία η αριθμεί συνολικά 50.000 Αμερικανούς υπηκόους (στρατιώτες και πολιτικό προσωπικό με τις οικογένειές τους).
Μόλις 120 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των εγκαταστάσεων αυτών βρίσκεται η βάση του Σπανγκντάλεμ, η δεύτερη σε μέγεθος στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στη γερμανική επικράτεια. Θεωρείται εξαιρετικά “μάχιμη”, καθώς εδώ σταθμεύει μοίρα μαχητικών αεροσκαφών τύπου F-16, η οποία λειτουργεί ως δύναμη ταχείας επέμβασης που εξειδικεύεται στην εξουδετέρωση της αντίπαλης αεράμυνας σε περίπτωση πολέμου. Αποστολή της είναι η προάσπιση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Στουτγάρδη και Βισμπάντεν: Ο “εγκέφαλος” των ΗΠΑ
Αν το Ραμστάϊν και το Σπανγκντάλεμ συναποτελούν τον “επιχειρησιακό βραχίονα” των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην Ευρώπη, η Στουτγάρδη και το Βισμπάντεν θεωρούνται ο “στρατηγικός εγκέφαλος”. Στη Στουτγάρδη, πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης, λειτουργεί το αρχηγείο της Ευρωπαϊκής Διοίκησης (EUCOM), αλλά και της Διοίκησης Αφρικής (AFRICOM) των αμερικανικών στρατευμάτων.
Το Βισμπάντεν, πρωτεύουσα του κρατιδίου της Έσσης, φιλοξενεί το αρχηγείο των χερσαίων δυνάμεων για Ευρώπη και Αφρική. Παράλληλα, συντονίζει την παροχή αμυντικής βοήθειας, ενώ τελευταία έχει αναλάβει και την εκπαίδευση στρατιωτών από την Ουκρανία.
Πυρηνικά όπλα σε γερμανικό έδαφος;
Το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Μπύχελ, στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο, θεωρείται πλέον η μοναδική στρατιωτική εγκατάσταση με πυρηνικά όπλα σε γερμανικό έδαφος, παρότι κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται επισήμως, ούτε από τις αμερικανικές, ούτε από τις γερμανικές αρχές. Η Γερμανία προστατεύεται βέβαια από την “πυρηνική ασπίδα” του ΝΑΤΟ, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Επί του πρακτέου αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ διατηρούν πυρηνικά όπλα σε συγκεκριμένα σημεία σε ευρωπαϊκό έδαφος. Το Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη (SIPRI) με έδρα τη Στοκχόλμη εκτιμά ότι στη Γερμανία έχουν εγκατασταθεί 15-20 τακτικές πυρηνικές κεφαλές, οι οποίες συντηρούνται από ειδικά εκπαιδευμένα στελέχη του αμερικανικού στρατού, αλλά και της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας.
Το ιστορικό υπόβαθρο
Γιατί είναι τόσο ισχυρή η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Γερμανία; Η εξήγηση θα πρέπει να αναζητηθεί στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας. Την εποχή εκείνη το δυτικό κομμάτι της χώρας είχε χωριστεί από τους Συμμάχους σε τρεις ζώνες κατοχής (βρετανική, γαλλική, αμερικανική), με τους Αμερικανούς να κυριαρχούν στις νότιες και νοτιοδυτικές επαρχίες.
Με την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου η τότε Δυτική Γερμανία βρέθηκε να συνορεύει με δύο χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, την Ανατολική Γερμανία και την Τσεχοσλοβακία. Γρήγορα οι Δυτικογερμανοί αναβαθμίστηκαν από ηττημένους σε συμμάχους των Αμερικανών. Και οι δύο πλευρές επιθυμούσαν μία όσο το δυνατόν ισχυρότερη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ως ανάχωμα στη σοβιετική απειλή. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών σε γερμανικό έδαφος ξεπερνούσε τους 250.000.
Αλλά και μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος οι βάσεις εντός της γερμανικής επικράτειας συνέχιζαν να υποστηρίζουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Ωστόσο, μειώνεται συνεχώς ο αριθμός των Αμερικανών που σταθμεύουν μόνιμα σε αυτές τις βάσεις.
Τέλος, οι αμερικανικές βάσεις αποτελούν υπολογίσιμο παράγοντα οικονομικής δραστηριότητας, καθώς μάλιστα οι περισσότερες από αυτές εδρεύουν σε απομακρυσμένα σημεία της γερμανικής επαρχίας, όπου δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις απασχόλησης. Σε μερικές από αυτές ο αμερικανικός στρατός είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής και εργοδότης. Μόνο η Στρατιωτική Κοινότητα του Καϊζερσλάουτερν εκτιμάται ότι συνεισφέρει στην τοπική οικονομία πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Συνολικά περισσότεροι από 10.000 Γερμανοί υπήκοοι εργάζονται απευθείας για τους Αμερικανούς. Αν συνυπολογιστούν και οι αμερικανικές επενδύσεις σε εταιρείες προμηθευτών, στον κατασκευαστικό κλάδο ή στον τομέα των υπηρεσιών, εκτιμάται ότι περισσότερες από 70.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανία εξαρτώνται από την παρουσία των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων.
Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου
Πηγή: Deutsche Welle
