Μητσοτάκης: «Τεράστια η πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης για το μέλλον της εκπαίδευσης»
«Θα ζητούσα από όλους μας να μην μετατρέψουμε την σημερινή σπουδαία γιορτή απλά σε μια μέρα νοσταλγίας για ένα ένδοξο παρελθόν. Αλλά να τη μετατρέψουμε σε μια μέρα νέων φιλόδοξων στόχων για τα επόμενα 100 χρόνια, και το τι μπορεί να σημαίνει για το κολέγιο σε αυτήν την νέα εποχή η οποία ανοίγεται μπροστά μας. Είχα την ευκαιρία να διαβάσω την σύντομη ομιλία την οποία έκανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στις 29 Μαΐου 1929, όταν βρέθηκε και με την ιδιότητα του πρωθυπουργού, χαιρέτισε την λειτουργία αυτού του καινοτόμου εκπαιδευτικού ιδρύματος για τα ελληνικά δεδομένα. Και θα ήθελα πραγματικά να ξεχωρίσω μια φράση η οποία είναι η ακόλουθη: «Γνωρίζετε ότι στα ιδιωτικά ιδίως εκπαιδευτήρια, γίνεται δυνατόν όπως πραγματοποιηθούν καινοτομίες». Και το ερώτημα το οποίο νομίζω ότι πρέπει να απευθύνουμε όλοι όσοι αγαπάμε το σχολείο. στους εαυτούς μας, είναι αν το κολέγιο σήμερα παραμένει πρωτοπόρο, τολμηρό και καινοτόμο. Και τι πρέπει να κάνει για να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση του Ελευθερίου Βενιζέλου η οποία διατυπώθηκε πριν από σχεδόν 100 χρόνια» σημείωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον χαιρετισμό του στην εκδήλωση για την συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του Κολλεγίου Αθηνών.
Στην συνέχεια αναφέρθηκε σε 4 σημαντικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει το εκπαιδευτικό ίδρυμα το επόμενο διάστημα. «Πρώτη, δεν είναι άλλη από την τεράστια πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης για το μέλλον της εκπαίδευσης. Δεν νοείται το κολέγιο να μην βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της συζήτησης. Θέλω να αναφέρω ενδεικτικά ότι δημόσια σχολεία ήδη βρίσκονται σε μια σύμπραξη με μεγάλες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έτσι ώστε να δούμε με ποιόν τρόπο μπορούμε να αξιοποιούμε τα εργαλεία αυτά, για παράδειγμα να απλοποιούμε το έργο των καθηγητών έτσι ώστε να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην τάξη ή για να ενισχύουμε τους μαθητές με ένα τέτοιο τρόπο όμως ώστε να εξασφαλίζουμε ότι η εργασία και η δουλειά τους δεν θα γίνεται από τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Θα ήθελα λοιπόν πράγματι σε αυτήν την συζήτηση για το πώς ενσωματώνουμε τη τεχνητή νοημοσύνη στην εκπαίδευση το κολέγιο να βρίσκεται πραγματικά στην πρώτη γραμμή. Η δεύτερη πρόκληση αφορά την σύνθεση του ίδιου του μαθητικού σώματος και το κατά πόσο το κολέγιο εξακολουθεί να είναι ένα σχολείο το οποίο δίνει πραγματικές ευκαιρίες σε άξια παιδιά ασχέτως της οικονομικής τους κατάστασης. Πόσα παιδιά τελικά μπαίνουν στο κολέγιο μέσω εξετάσεων και πόσα μέσω άλλων τρόπων. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει, ας μην κοροϊδευόμαστε.
Νομίζω ότι τις τελευταίες δεκαετίες το κολέγιο σε έναν βαθμό έχασε αυτή την κοινωνική διαστρωμάτωση, την οποία είχε σίγουρα την δικιά μας εποχή και νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να την ξαναβρεί. Η τρίτη πρόκληση που συνδέεται σε έναν βαθμό, με την δεύτερη, αφορά τις οικονομικές δυνατότητες του κολεγίου. Οραματίζομαι, αγαπητοί Πρόεδροι, ένα κολέγιο το οποίο θα έχει ένα καταπίστευμα, τόσο ισχυρό, το οποίο θα επιτρέπει σε όποιον μαθητή, σε όποια μαθήτρια, έχει τη δυνατότητα να εισέλθει αξιοκρατικά στο σχολείο μέσα από εξετάσεις, και δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα δίδακτρα, τα δίδακτρα αυτά να καλύπτονται από το καταπίστευμα. Και η τέταρτη προτεραιότητα συνδέεται με τις προτεραιότητες των ίδιων των μαθητών μας. Πώς το σχολείο θα γίνει πραγματικά ένα σχολείο συμπεριληπτικό το οποίο θα αναγνωρίζει την διαφορετικότητα, θα σέβεται και θα αναγνωρίσει τα μεγάλα προβλήματα και τις προκλήσεις της ψυχικής υγείας, που βλέπουμε δυστυχώς να αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά και έφηβοι, και πως αυτό θα γίνει πραγματικά μια προτεραιότητα, έτσι ώστε τα παιδιά εδώ στο σχολείο πρώτα και πάνω απ’ όλα να είναι ευτυχισμένα, να περνάνε καλά. Εμείς μπορεί να τα καταφέραμε σχετικά καλά στη ζωή μας και σε έναν βαθμό αυτό το οφείλουμε και στο κολέγιο. Αλλά να μην ξεχνούμε ότι υπήρχαν και κάποιοι που αποφοίτησαν από το κολέγιο με δυσάρεστες εμπειρίες, με δύσκολες εμπειρίες, οι οποίες είχαν να κάνουν με πρακτικές που την εποχή μας μπορεί να ήταν αποδεκτές, σήμερα όμως δεν μπορούνε πια να είναι αποδεκτές. ‘Αρα η έμφαση στην ψυχική υγεία των παιδιών μας με όλα τα εργαλεία τα οποία μπορούμε να τους δώσουμε έτσι ώστε να γίνουν ολοκληρωμένοι και χαρούμενοι άνθρωποι και δημιουργικοί πολίτες νομίζω ότι πρέπει να είναι μια προτεραιότητα του σχολείου για τα επόμενα 100 χρόνια ή ας πούμε για τα επόμενα 10 χρόνια γιατί δεν θα είμαστε εδώ στα 200 χρόνια του κολεγίου αλλά το κολέγιο θα είναι σίγουρα εδώ» ανέφερε.
«Και θέλω πραγματικά από καρδιάς να ευχηθώ στο σχολείο το οποίο τόσο αγαπούμε να συνεχίσει αυτόν τον καινοτόμο δρόμο και κυρίως να μην φοβάται να αλλάξει» τόνισε.
